مباحث ویژه ریاضی

دلايل وجود افت رياضی و برگزاری سمينار علوم ریاضی و چالش‌ها

سمینار علوم ریاضی و چالش‌ها

Seminar On Challenges For Mathematical Sciences

29 و 30 مهر 1394 – دانشگاه تربیت مدرس

مصاحبه تلويزيونی 1       مصاحبه تلويزيونی 2

کمیسیون پیشبرد ریاضیات فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران، دانشگاه تربیت مدرس، انجمن ریاضی ایران و انجمن آمار ایران قصد دارند با مشارکت متخصصان و علاقه‌مندان به علوم ریاضی، متخصصان آموزش، آموزشگران علوم ریاضی، ریاضیدانان، آماردانان، معلمان ریاضی، کارشناسان و مدیران نهادهای بهره‌گیر از علوم ریاضی، متخصصان علوم اجتماعی، علوم تربیتی، برنامه‌ریزان و کارشناسان مرتبط  و به طور کلی دلسوزان مسائل آموزشی، توسعه علوم ریاضی و توسعه پایدار کشور، سمینار راهبردی دو روزه‌ای را در دانشگاه تربیت مدرس برگزار نمایند.

هدف از برگزاری این سمینار بازنمایی وضعیـت مطلوب و کنونی علوم ریاضی، شناسایی چالش‌ها و مشکلات آموزش و پژوهش علوم ریاضی در ایران و تأثیر آن‌ها بر توسعه پایدار است.

وضعیت کنونی ریاضیات مدرسه‌ای و دانشگاهی در ایران، نقش علوم ریاضی در توسعه پایدار، چالش‌های ملی و جهانی پیش روی یاددهی و یادگیری ریاضیات، علوم ریاضی و زمینه‌های اجتماعی و اقتصادی رشد یا تضعیف آن، تربیت نیروی انسانی در حوزه علوم ریاضی، فرهنگ عمومی و دانش ریاضی و علوم ریاضی و سیاست گذاری‌های کلان نظام آموزشی از محورهای اصلی این سمینار است. نظر به این که این سمینار برای شناسایی و ارائه طریق در رودر رویی با چالش‌های متنوع علوم ریاضی در کشور با بهره گیری از تجارب ملی و جهانی طرح ریزی شده است از همه علاقه‌مندان درخواست می‌شود در معرفی محققان و درد آشنایان صاحب نظر در هر یک از محورهای فوق کمیته علمی را یاری دهند. دبیرخانه سمینار آماده استقبال از مشارکت مستقل و مستقیم همه علاقه مندان و دریافت مقاله‌های تخصصی و عمومی در هر یک از این زمینه‌ها هم هست. سازماندهی برنامه‌ها و محورهای سمینار شامل میزگردها، سخنرانی‌ها و سخنران‌های مدعو به تدریج از طریق وبگاه سمینار به نشانی www. Scms 1394.ir و آگهی‌های بعدی اطلاع رسانی خواهد شد. برگزار کنندگان سمینار امیدوارند بتوانند با بهره گیری و جمع بندی دیدگاه‌های همه شرکت کنندگان، گزارشی اجمالی از بحران‌ها و مسئله‌های مهم توسعه علوم ریاضی در کشور را همراه با راه حل‌ها و پیشنهادهایی ارائه دهند. علاقه مندان می‌توانند جهت کسب اطلاعات بیشتر با دبیرخانه این سمینار واقع در دانشگاه تربیت مدرس با شماره‌های 82884188 و 82884070 تماس حاصل نمایند.

محورهای اصلی  این همایش عبارتند از :

  1. وضعیت کنونی ریاضیات مدرسه‎‌ای و دانشگاهی در ایران

  2. نقش علوم ریاضی در توسعه پایدار

  3. چالش‌های ملی و جهانی پیش روی یاددهی و یادگیری ریاضیات

  4. علوم ریاضی و زمینه‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی رشد آن

  5. تربیت نیروی انسانی در حوزه علوم ریاضی

  6. دانش ریاضی و توسعه علمی کشور

  7. علوم ریاضی و سیاست‌گذاری‌های کلان نظام آموزشی

چون این سمینار برای شناسایی و ارائه طریق در رودرویی با چالش‌های متنوع علوم ریاضی در کشور با بهره‌گیری از تجارب ملی و جهانی طرح‌ریزی شده است، از همه علاقه‌مندان درخواست می‌شود در معرفی محققان و دردآشنایان صاحب نظر در هر یک از محورهای فوق کمیته علمی را یاری دهند. دبیرخانه سمینار از مشارکت مستقل و مستقیم همه علاقه‌مندان و دریافت مقاله‌های تخصصی و عمومی در هر یک از این زمینه‌ها استقبال می‌کند. سازماندهی برنامه‌ها و محورهای سمینار شامل کمیسیون‌ها، میزگردها، سخنرانی‌ها و سخنرانان مدعو به تدریج در وبگاه سمینار درج و آگهی‌های بعدی به اطلاع خواهد رسید.

افت ریاضی در دهه‌ی اخیر
خانه ریاضیات اصفهان

مسئله‌ی وجود افت در درس ریاضی بین دانش‌آموزان و دانشجویان دغدغه بسیاری از کارشناسان است. در واقع هر ساله از سیستم آموزشی فارغ التحصیلانی به بازار کار می‌روند و یا وارد دانشگاه‌‌ها می‌شوند که از قدرت حل مسائل کمتری از هم‌نوعان سال‌های قبل خود برخوردارند. این موضوع برای معلمان و اساتید دانشگاه‌ها کاملاً محسوس است و در گفتگوهای خانه‌ی ریاضیات اصفهان با معلمان و اساتید، این مسئله به‌طور مرتب طرح می‌شد با این وجود افت در ابتدا یک ادعا محسوب می‌شد و نیاز به اثبات آماری داشت. برای اثبات آن، میانگین نمرات خام ریاضی کنکور سراسری داوطلبان گروه آزمایشی ریاضی که آمادگی در درس ریاضی برای آینده‌ی کاری آن‌ها  بیشتر از سایر گروه‌ها ضروری است، طی سال‌های 1380 تا 1393 مورد بررسی قرار گرفت. تمام این اطلاعات حاکی از وجود افت در بین داوطلبان طی این 13 سال بوده است.

دکتر علی رجالی، دبیر علمی سمینار علوم ریاضی و چالش‌ها

از سال‌ها قبل بزرگانی همچون استاد پرویز شهریاری، استاد عبدالحسین مصحفی و پروفسور محسن هشترودی در راه عمومی‌سازی ریاضی، قدم‌های استواری برداشتند و تأثیر کار آنها، آشنایی بسیاری از ایرانیان به اهمیت علوم ریاضی و کاربردهای آن شد. از سوی دیگر اساتیدی چون پروفسور فاطمی و دکتر مصاحب به تربیت معلمان علاقه‌مند همت گماردند، که حضور این معلمان خود باعث تولید دانشجویان و اساتید توانمند ریاضی شد و هر یک از این دانش‌آموختگان خود منشأ تربیت نیروهای جوان‌تر شدند. اما در آن زمان معلمی و علم ارزش خود را در جامعه تازه پیدا کرده بود و با بخشنامه‌های وزارتی عددی نشده بود و با عدم توجه بسیاری از همکاران ما، مدارک دانشگاهی به کاغذهای پاره تبدیل نشده بودند. اما به تدریج به دلیل کمرنگ شدن نقش معلمان و مدارس در آموزش از یک سو، سترگ شدن فساد کنکور و ارائه روش‌های جواب‌گویی به سئوالات چند گزینه‌ای، به جای درک و فهم عمیق (که اکنون از اول دبستان به منظور ورود به مدارس تیزهوشان آغاز و تا آخرین مراحل تحصیل و حتی کار برای آموزش راهکارهای تولید و چاپ مقالات در مجلات ISI) و افزایش بی‌رویه دانشجو بدون توجه به نیاز جامعه از سوی دیگر، که بیکاری را برای فارغ‌التحصیلان رشته‌های ریاضی و وابسته به آن همراه داشته است، توانی برای عمومی‌سازی ریاضی و علاقه‌مندسازی دانش‌آموزان به روی آوردن به ریاضیات واقعی وجود ندارد.

در سال‌های ۶۰، شورای افت ریاضی که با همت عده‌ای از دلسوختگان در انجمن ریاضی ایران و با حمایت وزارت آموزش و پرورش تشکیل شد، راهکارهایی همچون برگزاری مسابقات ریاضی در ابتدا و سپس برگزاری المپیادهای ریاضی ایران، انتشار نشریات متعدد برای استفاده معلمان و دانش‌آموزان (با الهام از تجربه موفق مجله یکان) همانند مجلات رشد آموزشی و چاپ و انتشار کتب مفید عمومی در زمینه‌های علمی مطرح و به اجرا درآمد. اما به مرور زمان، راه المپیادها به بیراهه رفت، از یک سو توان ایجاد انگیزه و تشویق در مقایسه با مسابقات ورزشی و فعالیت‌های هنری را نداشت و از سوی دیگر از بدنه آموزش و پرورش و همگانی بودن آن کاست و فقط یک مسیر انحرافی برای نخبه‌پروری شد و تالی فاسد آن هم مدارس تیزهوشان و مدارس خاص شدند که همگی ریشه آموزش را در کشور سوزاندند و عده‌ای دانش‌آموز را که جایگاه کمتری در کشور دارند، به جامعه تحویل دادند (به حدی که در شرایطی که یک والیبالیست به خاطر یک سرویس سرعتی حداقل ۵۰ میلیون تومان به‌دست آورد، بهترین و با اخلاق‌ترین دانشجوی المپیادی که بارها برای کشور افتخار آفریده است و از بهترین دانشگاه‌های دنیا فارغ‌التحصیل شده است، اجازه استخدام در دانشگاه صنعتی اصفهان را به‌دست نمی‌آورد!)، آموزش روز به روز کمرنگ‌تر شد و اهمیت یادگیری ریاضی مدرسه‌ای و ریاضی عمیق دانشگاهی به دلایل بی‌توجهی به معلمان، اساتید، مراکز آموزشی و پررنگ شدن کنکور در میان جوانان از بین رفت. خیل عظیم فارغ‌التحصیلان و عدم تقویت و گسترش صنعت پیشرفته در کشور نیز کمک کرد تا دانش‌آموزان و دانشجویان روی از رشته ریاضی بردارند و فقط کسانی که کار دیگری نمی‌توانند انجام دهند، این رشته‌ها را برای ادامه تحصیل برمی‌گزینند و لذا شاهد مجدد افت ریاضی هستیم. (آمارهای نمرات کنکور، تعداد کلاس‌های ریاضی مدارس، کیفیت دانشجویان علوم و مهندسی و نسبت داوطلبان کنکور مؤید این افت هستند).

تلاش‌های سال جهانی ریاضیات، علی‌رغم حمایت‌های همه‌جانبه دولت وقت و برنامه‌ریزی عده‌ای دلسوخته، باز هم به دلایلی به نتیجه کامل خود نرسید و فقط کتاب‌ها، تابلوها و خانه‌های ریاضیاتی به اضافه حمایت از انجمن‌های علمی معلمان، حاصل این تلاش مستمر شد، که هر کدام در حال حاضر با مشکلات عدیده‌ای روبرو هستند. تلاش چندین ساله علمی و دقیق برای رفع مشکل کنکور و حتی برگزاری آزمون ریاضی فرهنگستان علوم، برای ارائه الگو جهت پذیرش در دوره‌های دانشگاهی که حاصل کار خانه ریاضیات اصفهان و کمیته برنامه‌ریزی آموزش عالی در دانشگاه صنعتی اصفهان بود نیز به دلایلی مبهم و سوءاستفاده از بخشنامه‌ها عقیم ماندند. تبدیل آموزش از رده خدمات به رده تولید و تلاش در جهت برنامه‌ریزی علمی و دقیق و رعایت کیفیت‌ها برای توسعه آموزش عالی هم به دلیل دخالت‌های وزارتخانه‌ای نیز هنوز به جایی نرسیده‌اند و حال در سال ۱۳۹۴، ایران مجددا شاهد افت ریاضی است. افتی که نه تنها ریاضیات کشور را با مشکل روبرو می‌کند، بلکه تولید نیرو برای صنعت و فناوری را نیز مختل خواهد کرد. مگر در مسابقات ورزشی هم فساد وجود ندارد، چرا هست! ولی حرف فاسد در ورزش و هنر حق تبلیغ ندارند و از جامعه خود طرد شده‌اند، ولی سوداگران کنکور متأسفانه جزء جامعه علمی هستند و تبلیغات آنها گوش جوانان را کر کرده است. مگر کسی جز جامعه دانشگاهی به تولید مدرک، مقاله و افزایش بی‌رویه دانشجو کمک کرد؟ آنجا که همکاران ما سهمیه‌خواهی می‌کردند که دانشجوی بیشتری داشته باشند. پس شاید بسیاری از ریشه‌های افت ریاضی را ابتدا باید در جامعه خودمان جستجو کنیم و بعد: پیشنهاد می‌نمایم با حمایت دولت یازدهم، شورای پیشبرد ریاضیات فرهنگستان علوم سمیناری را برای بررسی مجدد و ارائه راهکار برای جلوگیری از افت ریاضی تشکیل دهد و این سمینار راه حل‌هایی را ارائه دهد و سپس شورای‌ عالی انقلاب فرهنگی، وزارت آموزش و پرورش، وزات علوم، تحقیقات و فناوری، معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری و کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی از این سمینار و پیشنهادهای آن حمایت نمایند.

 مباحث مطرح شده در سمینار علوم ریاضی و چالش‌ها

گزارش: دلایل وجود افت ریاضی و برگزاری سمینار
 

میزگرد مسائل و مشکلات مبتلابه آموزش علوم ریاضی
 

میزگرد ریاضیات مدرسه‌ای
 

میزگرد تربیت معلم ریاضی در دانشگاه فرهنگیان
 

میزگرد چالش‌های پژوهشی علوم ریاضی در کشور

گزارش دبیر علمی سمینار علوم ریاضی و چالش‌ها

دکتر علی رجالی، گروه آمار دانشگاه صنعتی اصفهان انگیزه تشکیل سمینار «علوم ریاضی و چالش‌ها» به صورت یک گردهمایی مستقل برای تمرکز توجه همه دل‌مشغولان علوم ریاضی کشور به مسائل و مشکلات وسیع و متنوع مرتبط با علوم ریاضی به مطالعاتی باز می‌گردد که از سال‌ها قبل در «خانه ریاضیات اصفهان» بر روی «اُفت نامتعارف و نامنتظر ریاضیات» از یکسو و مشکلات آموزش و فارغ‌التحصیلان آمار در کشور، از سوی دیگر در جریان بود. این مطالعات مسائلی را که در سال‌های اخیر بروز و ظهور بیشتری داشته‌اند، به نمایش گذاشته‌اند. به عنوان نمونه مشکل تدریس آمار در دبیرستان‌ها و عدم آماده بودن و اعتقاد نداشتن بسیاری از مدرسان این درس و تلاش‌های ملی خانه ریاضیات اصفهان در جهت رفع این مشکل و برگزاری مسابقات آمار دانش‌آموزی برای جذب دانش‌آموزان به این رشته پایه‌ای و کاربردی را می‌توان نام برد، یا مشکل فارغالتحصیلان آمار و انجام تحقیقات و پروژه‌های آماری توسط غیر متخصصانی را که منجر به طرح نظام آمار شناسی شد و انجمن آمار ایران و خانه ریاضیات اصفهان در تهیه آن همکاری داشتند. نتایج این مطالعات و مطالعه اُفت ریاضی به‌طور مرتب در «کمیسیون پیشبرد ریاضیات کشور» مطرح می‌گردید. این کمیسیون یکی از کارگروه‌های «فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران» است که در کنار اعضای دیگر خود «انجمن ریاضی ایران» و «انجمن آمار ایران» را نیز به عنوان اعضای حقوقی در بردارد و به‌طور معمول رئیسان این دو انجمن و یا نمایندگان ایشان در جلسات منظم کمیسیون حاضرند. با چنین ترکیبی از اعضا، «کمیسیون پیشبرد» خیلی زود به تایید واقعیت و اصالت نگرانی‌های پیش گفته رسید و به‌علاوه مسئله‌های مشابه و متعدد دیگری را نیز مورد توجه قرار داد، به‌طور مثال: کیفیت نامطلوب آموزش دروس آمار به دانشجویان غیر تخصصی مخصوصا رشته‌های مهندسی و علوم انسانی و سیاستگذاری‌های پر چالش پژوهشی در دانشگاه‌ها و مخدوش و مبهم شدن تدریجی مسئله‌ای به نام اصالت و کیفیت در پژوهش‌های علوم ریاضی، ضعف شدید ارتباطات لازم بین متخصصان علوم ریاضی با سایر رشته‌های علمی و اجتماعی، لطمه جدی و ویرانگر به امید و اعتماد شغلی برای آینده‌ی تحصیل در رشته‌های علوم ریاضی، خسارت‌های گسترش بی‌رویه مراکز آموزش عالی فاقد استاندارد به فرصت‌های رشد رشته‌های علوم ریاضی و خسارت‌های بی‌حد و حصر ناشی از توسعه بی‌رویه دوره‌های تحصیلات تکمیلی و… بنابراین ملاحظات و نیز مسئله‌ها و نگرانی‌های دیگری از این دست، چاره‌اندیشیه‌ایی در «کمیسیون پیشبرد» مطرح گشت. یکی از این چاره اندیشی‌ها توصیه به گسترش دامنه هم‌فکری‌ها و مشورت‌ها در این زمینه بود. به عبارت روشن‌تر پیشنهاد شد که «چالش‌ها و مسئله‌های متعدد رو در روی پایداری، رشد و توسعه علوم ریاضی» در ضمن یک گردهمایی علمی به‌طور عمومی و وسیعی مورد بحث و گفتگو و هم‌فکری ملی قرار گیرد. به این ترتیب قرار شد تا سمینار «علوم ریاضی وچالش‌ها» برگزار شود و خوشبختانه خیلی زود و در پاسخ به دعوتی، همکاران و مسئولان دانشگاه تربیت مدرس آمادگی خود را برای برگزاری این سمینار اعلام نمودند.

کمیته علمی و اجرایی پس از آن کمیته‌های علمی و اجرایی سمینار با صلاحدید و پیشنهاد «کمیسیون پیشبرد» تشکیل گردید و در طی سلسله جلسات مستمر و منظمی (از مهر ماه 1393 تا شهریور 1394(موضوع سازماندهی محتوا و امور اجرایی سمینار را با اعتقاد و علاقه بر عهده گرفتند. اعضای کمیته علمی از میان نمایندگان کمیسیون پیشبرد ریاضیات، نمایندگان انجمن‌های ریاضی و آمار ایران، اتحادیه انجمن‌های علمی معلمان ریاضی ایران، شورای خانه‌های ریاضیات ایران، سازمان سنجش آموزش کشور، شورای عالی آموزش و پرورش، دانشگاه فرهنگیان و تنی چند از متخصصان برنامه‌ریزی درسی تعیین شدند. به یقین تجربه هم‌فکری‌های وسیع و پر حوصله جلسات کمیته‌های راهبردی، علمی و اجرایی سمینار خود یکی از دستاوردهای به یاد ماندنی و پر بار هدف‌گذاری برگزاری این سمینار بود، چرا که بسیاری از ایده‌ها و نکته‌گیری‌های ارزنده برای آینده ریاضیات کشور در این جلسات فرصت بروز و شرح و بسط و شفافیت یافتند. به‌طور مثال بحث مهم «دانشگاه فرهنگیان»، «کنکور و ماهیت آموزشی مؤسسات آموزش کنکور» و یا «نقش آموزش و پرورش» در فراهم‌سازی زیرساخت‌های دانش و فرهنگ ریاضیات کشور به‌طور مکرر با حضور مسئولان و دست اندرکاران حاضر در کمیته علمی به بحث و گفتگو و نقد و نظرهای ارزندهای منجر شدند. این بحث‌ها گاهی به قدری جدی و نافذ و مسئولانه دنبال می‌شدند که گمان می‌رفت این جلسات خود بخشی از روزهای برگزاری و محتوای در حال عرضه در سمینار یا مراتبی از تصمیم‌سازی برای شناسایی دردها و درمان‌های مربوط به کارکرد بخش‌هایی از ریاضیات کشور است.

محتوای سمینار و اصل موضوع آن یکی از موضوعاتی که در طی جلسه‌های کمیته علمی مکرر به بحث گذارده شد. محتوای شایسته‌ی عرضه در این سمینار خاص بود. کمیته علمی برای انتخاب الگوی اصلی عرضه‌ی سمینار، پس از بحث‌های مفصلی به این دیدگاه آسیب شناسی رسید که یکی از دلایل کم بازدهی یا کم اثری اغلب گردهمایی‌های علمی کشور(در حد شاید و باید خود) رویه‌ی رایج ارائه سخنرانی‌های تخصصی (معمولا بی هیچ گفتگو و چالش مؤثر و جلب کننده‌ای) و قدر نگذاردن و غیبت از حضور مؤثر در فرصت ذی‌قیمت «گرد هم آمدن جمع فرهیختگان» ذی‌علاقه به یک موضوع و مسئله‌ی خاص است، توافق بر این معنی مهم موجب گشت تا کمیته علمی اصل فرا روی محتوای سمینار را نه بر پایه‌ی «ایراد سخنرانی‌های تخصصی» بلکه بر دعوت به قصد «گفتن و شنیدن نقد و نظرها و بررسی دغدغه‌های حاضر در میدان وسیع علوم ریاضی در کشور» قرار دهد. قرار بر این شد که همه شرکت‌کنندگان گرد موضوع واحد «طرح و تبیین مسئله‌ها و چالش‌ها و گفتگو درباره‌ی‌ آنها» چون «فرصت مغتنمی برای گفتگو و تعزیز اصالت گفتگو» به سمینار دعوت شوند. (البته فراخوانی به ارائه مقاله هم طبق روال هر سمیناری انجام گرفت، اما هدف آن بیشتر، شناسایی بهتر افراد متخصص و فعال در زمینه‌های مورد بحث بود و از این نظر تلاش موفقی هم بود). با این اوصاف، طبیعی‌ترین قالب سازماندهی سمینار ترتیب دادن میزگردهایی بود که کمیته علمی مایل بود محور تمرکز و توجه مباحث سمینار را در برگیرند.

میزگردها در این سمینار شش میزگرد به قرار زیر سازماندهی و در فضای مثبت و اغلب پر مخاطب و گفتگویی برگزار شدند. یکی از گلایه‌های وارده که برخی از دوستان شرکت‌کننده بر اجرای این برنامه‌ها داشتند، دو به دو موازی بودن تمام این میزگردها بود چرا که برخی مایل بودند در هر دو میزگرد همزمان شرکت کنند. واضح است که به دلیل محدودیت زمان و نیاز و تقاضاهای جدی برای برگزاری هر یک از میزگردها (و حتی میزگردهای دیگری که در کمیته علمی حذف شدند) متأسفانه چاره‌ای جز این نبود. با این تجربه امید است که در تکرار احتمالی این سمینار در سال‌های آینده برنامه‌ها با تراکم کمتر و فرصت بیشتری چیده شوند. به امید خدا شرح کامل مذاکرات همه میزگردها همراه با پرسش و پاسخ حاضرین در «گزارش کامل سمینار» منتشر خواهد گشت. در عین حال گزارش اجمالی میزگردها بدین قرار است:

۱. «مسائل و مشکلات مبتلابه آموزش علوم ریاضی» با شرکت دکتر علی رجالی، دکتر طاهر قاسمی هنری، دکتر سید منصور واعظ پور و دکتر زهرا گویا

۲. «نقش علوم ریاضی در صنعت، جامعه و چالش‌های آن» با شرکت دکتر پرویزجبه دار مارالانی، دکتر مگردیچ تومانیان، دکتر حسن وطنی و دکتر احسان بهرامی سامانی

۳. «مسائل و مشکلات آموزش آمار در ایران» با شرکت دکتر حمید پزشک، دکتر محمد رضا مشکانی، دکتر بیژن ظهوری زنگنه، دکتر عادل محمدپور و دکتر علی دولتی

۴. «ریاضیات مدرسه‌ای» با شرکت دکتر اسماعیل بابلیان، دکتر سهیلا غلام آزاد، دکتر مانی رضایی و آقای محمد حسام قاسمی
۵. «چالش‌های پژوهشی علوم ریاضی در کشور» با شرکت دکتر فریبرز آذرپناه، دکتر حسین حاجی ابوالحسن، دکتر مهدی رجبعلی‌پور، دکتر امیدعلی کرم‌زاده، دکتر رحیم زارع نهندی و دکتر ملیحه یوسف زاده
۶. «تربیت معلم ریاضی در دانشگاه فرهنگیان» با شرکت دکتر محمود مهرمحمدی، دکتر مگردیچ تومانیان، دکتر ابراهیم ریحانی و دکتر زهرا گویا

اختتامیه در مراسم اختتامیه‌ی سمینار فرصتی هم در نظر گرفته شد تا دبیران هر یک از میزگردها گزارش اجمالی مسئله‌ها و چالش‌های مورد بررسی در میزگرد خود را مطرح کنند و در حد محدودی این جمع‌بندی‌ها به بحث و گفتگوی عموم گذارده شوند. خوشبختانه این نشست نیز خود تبدیل به میزگرد پر نشاط هفتمی شد که حاوی بسیاری از سرفصل‌های مورد توجه و حساسیت در طی اوقات سمینار و میزگردها بود: از چالش کتاب‌نویسی و آموزش ریاضی برای دانشجویان غیر ریاضی تا چالش رتبه‌بندی و ارتقاء حرفه‌ای معلمان، مسئله‌ای به نام «تغییر و تغییرات مکرر» در برنامه‌های درسی، بدون آمادگی لازم تا مسئله استانداردهای مورد پذیرش و توافق جامعه فرهنگی برای نگارش کتاب‌های درسی، موضوعی به نام «آموزش ریاضی» و چالشی به نام «تربیت معلم»، نقش و وظیفه انجمن‌های علمی در کمک به سیاستگذاری‌های آموزشی و پژوهشی در دانشگاه‌ها تا موضوع خیلی مهم و بحرانی «دانشگاه فرهنگیان و آینده دوره‌های کارشناسی علوم پایه در دانشگاه‌ها»، گسترش بی‌رویه مراکز آموزش عالی، کنکور و زاد و ولد و تکثیر بی هدف آن در همه مقاطع و مراتب آموزش کشور، مسئله‌ای به نام مدارس تیز هوشان، مسئله‌ای به نام المپیاد دانش آموزی، مسئله‌ای به نام آزمون‌های بین‌المللی رتبه‌بندی تحصیلی و آموزشی (تیمز و غیر آن). چالش مقاله‌نویسی، چالش ارزیابی‌های پژوهشی، مسئله‌ای به نام نمایه‌ی «آی اس آی»، موضوع آموزش برای سرمایه‌گذاری و سرمایه‌گذاری برای آموزش، چالش تصدی‌گری دولت در برنامه‌نویسی درسی، نقد نقادی‌‌های بی راه حل و ده‌ها عنوان و موضوع و مسئله و چالش ریز و درشت و مورد تأمل دیگر، همه عناوین‌گذرای طرح و بحث فضای اختتامیه سمینار پر بار و راهبردی «چالش‌های علوم ریاضی» بودند. فراخوان سمینار پس از اعلام محورهای سمینار در طی دو فراخوان، ۸۲ مقاله از طریق سایت سمینار دریافت شد. همه این مقاله‌ها مراحل داوری را با دقت طی کردند و در نهایت ۶ مقاله برای سخنرانی (شامل دو نفر مدعو) و ۷ مقاله واقعا ارزنده برای ارائه به‌صورت پوستر انتخاب شدند. ارائه مناسب پوستر این مقاله‌ها در قالب‌ها و موقعیت‌های از پیش طراحی شده‌ای در فضای تجمع شرکت‌کنندگان به‌علاوه‌ی حاضر و آماده و پاسخگو بودن نویسندگان، سهم مؤثر خود را در تقویت فضای نقد و گفتگوی سمینار به خوبی ایفا کرد. شرح کامل همه این مقاله‌ها در گزارش کامل سمینار خواهد آمد. تعدادی از مقاله‌های دریافتی نیز در ذیل موضوعات میزگردهای تخصصی قرار گرفتند و نویسندگان هر یک، به میزگردهای متناسب خود دعوت شدند. در مجموع ۳۲ نفر اعضای اصلی میزگردهای سمینار بودند. نوآوری نکته نسبتا نوآورانه دیگری که در کمیته علمی مورد بحث و توافق قرار گرفت، پذیرش اصل دعوت از صاحبنظران «توسعه علمی کشور» بود ( نه لزوما عضو جامعه ریاضی). کمیته علمی به این اعتقاد رسید که جامعه ریاضی نیازمند شناخت و ورود به گفتگوهای پردامنه‌تری نیز در زمینه‌ی چالش‌های مطرح در میدان توسعه علمی کشور است تا هم سهم هم‌فکری و همراهی خود را در این عرصه‌ی بزرگتر بازشناسد و هم با تصویر و انتظارهایی که از این جامعه می‌رود آشناتر شود و در کناره نماند. علاوه بر اینها اعتقاد کمیته بر این بود که فراهم‌سازی چنین فرصت‌هایی در عین حال به فهم عمیق‌تر و واقعی‌تر چالش‌های رو در روی توسعه ریاضیات هم کمک می‌کند. این رویکرد منجر به این شد که دکتر رضا منصوری (فیزیکدان) و دکتر محمد امین قانعی راد (جامعه شناس) که هر یک مستقل از رشته تخصصی خود در حوزه‌ مفاهیم یاد شده نیز نام آشنا و صاحب رأی و توجهات چالش‌گرانه‌ی هستند برای ایراد سخنرانی به سمینار دعوت شوند. دکتر منصوری در مضمونی با عنوان «تفکر کلامی، تفکر ریاضی» و دکتر قانعی راد در مضمونی با عنوان «دانش ریاضی در چشم‌انداز آموزش دو فرهنگی» سخنرانی کردند. خوشبختانه انجام چنین تجربه‌ای بازتاب خیلی خوبی در میان شرکت‌کنندگان و به‌ویژه پیشکسوتان عزیز ریاضیات کشور داشت آنقدر که چند تن از ایشان پس از سخنرانی دکتر قانعی راد و گفتگوهای گرم و پر هیجان پی آمد آن برخاستند و از کمیته علمی برای این دعوت‌ها تشکر کردند. دبیر و دبیر علمی کنفرانس، نماینده انجمن آمار ایران و نماینده شورای خانه‌های ریاضیات حداقل از جامعه آمار کشور انتخاب شده بودند. علاوه بر آن آقای دکتر وحیدی اصل در این سمینار پیرامون مسائل مبتلابه آمار سخنرانی داشتند. در این سخنرانی نماینده انجمن آمار ایران با متصور شدن یک وضعیت آرمانی یا کاملا مطلوب برای رشته‌ی آمار، “مانده“ها یا میزان “دور شدگی‌ها“ از این وضعیت مطلوب به‌عنوان مسائل مبتلا به آمار را برشمردند. دبیر علمی سمینار دلایل وجود افت ریاضی و برگزاری سمینار علوم ریاضی و چالش‌ها را با استناد به داده‌های آماری تبیین نمود. حداقل دو پوستر سمینار تحت عنوان‌های “دروس سرویسی آمار برای دانشجویان غیر آماری“ و “چالش‌ها و راهکارها و بررسی وضعیت دانشجویان و فارغ‌التحصیلان رشته آمار بر اساس نتایج سرشماری ۱۳۹۰، ”علاوه بر پوستر خانه ریاضیات اصفهان برای اثبات وجود افت ریاضی با تکیه بر اطلاعات آماری در این سمینار ارائه گردید. حضور نمایندهای از انجمن آمار ایران در میزگرد “نقش علوم ریاضی در صنعت، جامعه و چالش‌های آن“ برای بیان مشکلات آموزش آمار به غیر متخصصان و نیز برگزاری میزگرد “مسائل و مشکلات آمار در مقاطع مختلف دانشگاهی“ بیانگر نظرات جامعه آماری کشور در این سمینار راهبردی بود. خانم دکتر باغفلکی هم نتایج نظرسنجی از شرکت‌کنندگان را در گزارش سمینار به چاپ خواهند رساند. جمع‌بندی اجمالی به شرحی که در نخستین آگهی فراخوان سمینار آمده است «هدف، برگزاری سمیناری راهبردی برای بازنمایی وضعیت کنونی و مطلوب علوم ریاضی، شناسایی چالش‌ها، بررسی مشکلات آموزش و پژوهش علوم ریاضی و سنجش و ارزیابی تاثیر هر یک بر توسعه کشور» بود. به اعتقاد ما این تلاش بی‌بهره نبوده است و خوشبختانه پژواک تداوم و تعمیق گفتگوهای طرح شده در روزهای سمینار در سطوح مختلف این جامعه علمی به خوبی شنیده می‌شود و همین، ثمرهی کم قدری در مسیر تلاش برای بهبود و اصلاح مسیر علمی کشور نیست. چنان‌چه در آینده پیشنهادهای مکرر تداوم دو سالانه این سمینار اجرایی گردد و مجریان علاقمندی پیدا شوند حتما که در این مسیر تکاملی، همه‌ی این بحث‌ها و گفتگوها فرصت بروز و رشد مناسبتری خواهند یافت و نباید از یاد برد که این سمینار با همه ضعف و قصورهایش، در هر حال در نوع خود یک گام اول بود.

سخنان آقای دکتر رضا داوری اردکانی رئیس فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران

در ذیل خلاصه سخنان آقای دکتر رضا داوری اردکانی رئیس فرهنگستان علوم در مراسم افتتاحیه آمده است :

«من وظیفه داشتم و دارم که از طرف فرهنگستان علوم به مناسبت برگزاری این سمینار از دانشگاه تربیت مدرس و از همکاران عزیزم در فرهنگستان علوم و همه کسانی که در فراهم کردن مقدمات برگزاری سمینار و تهیه برنامه آن مشارکت داشته‌اند و مخصوصاً از استادان گرامی آقایان دکتر محمدزاده و دکتر رجالی تشکر کنم.

علاقه داشتم و بی مناسبت نمی‌دانستم که بیشتر به عنوان مهمان در این سمینار شرکت کنم و چیزی در باب «فلسفه، منطق و ریاضیات» یا درباره جایگاه ریاضیات در نظام علم جدید بگویم. فشار کارهای گوناگون و مهم‌تر از آن ضعف پیری مرا از رسیدن به این مقصود بازداشت. پس به ذکر چند نکته در باب مقام ریاضیات در  جهان کنونی و درس ریاضی در مدرسه اکتفا می‌کنم :

1- ریاضیات اولین علمی است که در کتاب اصول اقلیدس صورت مدوّن منطقی پیدا کرده است. نیاکان ما نه فقط ریاضیات یونانی را فراگرفتند، بلکه با رجوع به ریاضیات هندیان و دانسته‌های اقوام دیگر آنها را صورتی کم و بیش تازه بخشیدند و مخصوصاً در حساب و جبر طرح های نو پیش آوردند و به حل مسائل تازه راه یافتند.

2- شاید همه ریاضیدانان به فلسفه ریاضی اهمیت ندهند و بسیاری از آنان حتی آن را زائد بدانند اما فیلسوف وظیفه خود را انجام می‌دهد. او باید از وجود و ماهیت چیزها پرسش کند. علم هم یکی از آنهاست. البته فلسفه علم و از جمله فلسفه ریاضی به جهاتی که مجال ذکر آن اینجا و اکنون نیست قدری دیر به وجود آمده است. این فلسفه وقتی به وجود آمد که ریاضیات از ذیل فلسفه بیرون آمده بود و می‌بایست منطق علوم باشد و البته این منطق دیگر نمی‌توانست مدخل علم باشد بلکه صورت همه علوم بود. نمی‌خواهم بگویم ریاضیات به عنوان مدخل علم جانشین منطق شد. هر چه بود منطق قدیم با علم جدید چندان مناسبت نداشت، زیرا این علم بالذات ریاضی بود.

3- معنی ریاضی بودن علم جدید صرفاً این نیست که علوم به ریاضیات نیاز دارند و در محاسبات خود باید از ریاضیات بهره بگیرند. علم جدید از آن جهت ریاضی است که جهان ریاضی شده است. ما جهان را با نظر ریاضی نگاه می‌کنیم. گالیله و دکارت جهان را جهان ریاضی یافتند و گالیله حتی گفت که خداوند مهندس است و جهان را با قلم ریاضی آفریده است. جهانی که ریاضی است فیزیک و شیمی و بیولوژی و اقتصاد و دیگر علم هایش هم باید ریاضی باشد. به عبارت دیگر با طرح ریاضی است که تکنولوژی جدید پدید می‌آید و جهان مسخّر می‌شود و مگر تکنولوژی کنونی صورتی از تحقق ریاضیات نیست. اصلاً کوشش برای یکی کردن منطق و ریاضی اثبات این قضیه بود که ریاضیات علمی در کنار علوم دیگر و مثلاً بالاتر از آنها نیست بلکه صورت همه علوم است.

4- در کشور ما متأسفانه به علوم پایه چنان‌که باید اعتنا نمی‌شود. یک امر شایع و شبه طبیعی در جهان در حال توسعه اعتنای بیشتر به علوم کاربردی است. وقتی کشوری طالب توسعه صنعتی و تکنولوژیک است به مهندس نیاز دارد. پزشک هم همه جا و همیشه مرجع نیاز مردم و مورد احترام آنها بوده است. پس اعتنا به پزشکی و مهندسی امری کاملاً موجه است. منتهی اصل اینست که علوم در تناسب با هم رشد کنند و در صورتی پیشرفت‌شان مؤثر و مفید خواهد بود که هماهنگ پیش بروند. پزشکی و مهندسی و علوم پایه و دیگر علوم نمی‌توانند از هم جدا باشند. این علوم در صورتی در برنامه جامع توسعه و پیشرفت قرار می‌گیرند که جایگاه و کارکردشان در نسبت با علوم دیگر و با درک و فهم مردم و جامعه معین باشد و اگر این امر باید با طرح و تدوین برنامه صورت گیرد کارش بی مدد علوم انسانی و اجتماعی صورت نمی‌گیرد.

5- بعضی از استادان و معلمان ریاضیات گله دارند که به درس ریاضیات در مدارس چنانکه باید اعتنا نمی‌شود و دانش‌آموزان به این درس علاقه‌ای که باید داشته باشند، ندارند. شاید این گله از جهاتی موجه باشد، زیرا بی‌اعتنایی به ریاضیات نشانه خوبی نیست، ولی در ملاحظه وضع مدارس و علاقه دانش‌آموزان به درس به چند نکته باید توجه کرد. یکی اینکه وقتی عدد دانش‌آموزان افزایش می‌یابد، تعداد علاقمندان به درس ضرورهً به نسبت افزایش تعداد دانش‌آموزان افزایش نمی‌یابد. آمارشناسان می‌دانند که در معادلات انسانی و اجتماعی اگر یک طرف معادله را مثلاً در 3 یا 4 ضرب کنند، اجزاء طرف دیگر یکسان در 3 و 4 ضرب نمی‌شوند، بلکه ممکن است یکی در 2 و دیگری در 5 و … ضرب شود. پس در نظام تعلیمات عمومی و اجباری و به طور کلی در شرایطی که تعداد دانش‌آموزان افزایش می‌یابد، نیز نباید توقع داشت که با افزایش تعداد دانش‌آموزان نسبت علاقمندان به درس‌ها ثابت باشد. نکته دیگر سرایت نوعی احساس بیهودگی و بی‌اعتقادی شایع در جهان است که گاهی در جاهایی روشن نبودن آینده شغلی هم بر آن مزید می‌شود. نکته سوم پیروی دانسته و ندانسته برنامه‌های درسی از نظام کنکور دانشگاه‌هاست که دانش‌آموزان باید خود را آماده کنکور کنند. در این وضع فکر این‌که چه باید آموخت و برای دبیرستان چه درس‌ها لازم است و با چه روشی باید آموخته شوند، منتفی می‌شود.

6- شاید بعضی از مدیران آموزش و پرورش و استادان و معلمان فکر کنند که اگر ساعات درس افزایش یابد این نقص تدارک می‌شود. به نظر من آموزش و پرورش را از این نگاه صنفی و جنگ اصناف دور باید داشت، زیرا برای درس خواندن و علم آموختن رغبت باید افزایش یابد و نه ساعات درسی و حجم کتاب درسی و اگر رغبت نباشد، هرچه بیاموزند چنان‌که باید مرکوز ذهن نمی‌شود. وانگهی فرزندان ما در مدرسه گرفتار تراکم درس‌های گوناگون با کتاب‌های احیاناً نامناسبند. برای این‌که دانش‌آموزان با رغبت درس بخوانند، باید قدری در انتخاب آزاد باشند. دانش‌آموزی که در روز ناگزیر باید چهار یا پنج درس که با هم نسبتی هم ندارند، بخواند اگر آشفته و خسته و سرگردان شود، بر او حرجی نیست این گمان و تلقی کم و بیش شایع، که هرچه بیشتر بیاموزیم نتیجه بهتر می‌گیریم، ناشی از نگاه مکانیکی به روح و روان و وجود آدمی و جامعه انسانی است و گمان نمی‌کنم هیچ یک از استادان تعلیم و تربیت به هر حوزه فکری که تعلق داشته باشند آن را سفارش کنند. یکبار قرار شد تغییر بنیادی در نظام آموزش و پرورش به وجود آید که راه به جایی نبرد. اکنون هم برنامه یا بهتر بگویم انبوه درس‌های مدرسه نمی‌تواند تغییر کند زیرا ما به «اندازه» معتقد و راضی نیستیم، بلکه «بیش از اندازه» را دوست می‌داریم و نمی‌دانیم که در مواردی بیش از اندازه خواستن افراط است. مع هذا باید گفت که اگر می‌خواهیم بچه‌ها بهتر درس بخوانند یک شرط آن و شرط مهم آن اینست که از بمباران ذهن آنها با درس‌ها و کتاب‌هایی که احیاناً بد نوشته شده است، خودداری کنیم. اگر هر سال دانش‌آموزان ما در مدرسه چهار یا پنج درس بخوانند هم رغبتشان به درس بیشتر می‌شود و هم آنچه را که آموخته‌اند در ذهن و حافظه‌شان می‌ماند و فرصت پیدا می‌کنند که اندکی هم کتاب بخوانند.

کاش می‌توانستیم برای آزمایش مدرسه‌ای تأسیس کنیم که به جای این‌که دانش‌آموزانش در هر روز هفته پنج درس داشته باشند، در هر سال بیش از پنج درس نمی‌آموختند و فرصت می‌یافتند درباره آن درس‌ها فکر کنند و هر کتابی که مناسب است بخوانند. البته مدرسه خوب علاوه بر برنامه خوب باید معلم خوب، کتاب خوب، فضای مادی و اخلاقی مناسب هم داشته باشد و به این جهت اجرای این آزمایش و فراهم کردن شرایط آن آسان نیست. فضای بیرون مدرسه هم شاید آن را تاب نیاورد. به هرحال افزایش تعداد ساعات درس ریاضی وضع آموزش و فراگیری ریاضیات را بهتر نمی‌کند و شاید اثر منفی در وضع تحصیل دانش‌آموزان بگذارد، مگر این‌که از درس‌های دیگر و از تراکم برنامه درسی کاسته شود. دانش‌آموزان در شرایط تراکم درس‌ها یا از درس خواندن منصرف می‌شوند یا باید از بامداد تا اواخر شب تکلیف‌های مدرسه را انجام دهند. این گروه نه فرصت دارد که آزادانه کتاب بخواند، نه می‌تواند به اطراف و جوانب مطالب درسی فکر کند. بار دیگر از برگزارکنندگان این مجلس تشکر می‌کنم و برای استادان و همکاران عزیز آرزوی توفیق دارم. امیدوارم این سمینار در بهبود وضع آموزش ریاضی در مدارس مؤثر باشد. رضا داوری اردکانی».

سخنرانی آقای دکتر کرم زاده در مجمع عمومی دهمین سال تأسیس شورای خانه‌های ریاضیات ايران

8 آبان 1392

مجمع عمومی دهمین سال تاسیس شورای خانه‌های ریاضیات ايران
 فایل کامل 

در ابتدا جناب آقای دکتر حقانی استاد محترم دانشگاه صنعتی اصفهان به منظور معرفی آقای دکتر کرم‌زاده به جایگاه دعوت شدند، ایشان سخنان خود را این‌گونه آغاز کردند: جناب آقای دکتر دانایی، آقای دکتر بابلیان و تعدادی دیگر از دوستان به مراتب بهتر از من می‌توانند آقای دکتر کرم‌زاده را معرفی کنند، قطعا ایشان نیاز به معرفی ندارند حضور آن دسته از حضار محترم که احتمالا ایشان را کمتر می‌شناسند معرفی بکنند. مع هذا این وظیفه را به من واگذار فرمودند بدون اینکه چندان آمادگی داشته باشم، خصوصا بعد از تماشای اسلایدهایی که دیدیم، که حقیقتا هر کسی را که به پیشرفت کشور دل بسته باشد، شوق زده می‌کند، زیرا خانه ریاضیات اصفهان سال‌ها پیش با همت آقای دکتر علی رجالی، آقای تلگینی، آقای دکتر خاتون‌آبادی و تعدادی دیگر از دوستان در جای بسیار کوچکتر از آن چیزی که ما امروز شاهد آن هستیم شروع به فعالیت کرد و به تدریج و با پشتکار فراوانی که دوستان به خرج دادند، ما امروز شاهد هستیم که خانه ریاضیات در اصفهان گسترش پیدا کرده است و همان طور که در گزارش به سمعتون رسید ،بیش از 30 خانه ریاضیات در ایران تاسیس شده اند و فعال هستند. واقعا مایه خرسندی است که در این دوره و زمانه افرادی بتوانند این چنین تاثیر گذار باشند، اما در مورد جناب آقای دکتر کرم‌زاده همان طور که عرض کردم قطعا ایشان نیاز به معرفی ندارند و شاید وسیله‌ای شده باشد که خود اینجانب خدمت دوستان معرفی بشوم. آقای دکتر کرم‌زاده، زاده‌ی مسجدسلیمان هستند، در سال 1348 فارغ التحصیل رتبه اول رشته ریاضی دانشگاه تهران شدند و تحصیلات آکادمیک خود را در انگلستان در دانشگاه اکستر بریتانیا ادامه دادند. فوق لیسانس و دکترای خودرا آن‌جا در رشته جبر اخذ کردند. ایشان  تحت نظر پروفسور ریس ، که در آن سال‌ها معروفیت جهانی در جبر تعویض‌پذیر داشت کار کردند. اما جناب آقای دکتر کرم‌زاده تحقیقات علمی خود را بیشتر در رابطه با جبر تعویض‌ناپذیر و سپس در توپولوژی انجام داده‌اند و از سال 1353 در دانشگاه جندی شاپور اهواز شروع به فعالیت کردند. می‌توان گفت که ایشان تقریبا در تمام زمینه‌های مربوط به ریاضیات کشور اثرگزار بوده‌اند. علاوه بر تحقیقات بسیار گسترده‌ای که خودشان انجام داده‌اند، واقعا منشا خیر و برکت برای عده زیادی از پژوهشگران کشور، شاگردان ایشان و همکاران فعلی هستند. در همکاری با انجمن ریاضی ایران ایشان پیشگام بودند. هنوز هم بعد از سال‌ها همکاریشان را به صورت به اصطلاح داوری با بولتن انجمن ریاضی ایران انجام می‌دهند. در المپیادهای مختلف ریاضی که شرکت داشتند فکر می‌کنم در 15 مورد ایشان در خارج از ایران رفتند وسرپرستی کردند و افتخاراتی را که بچه‌ها، دانش‌آموزان برای کشور و برای خودشان کسب کردند، ایشان هم در آن‌ها سهیم هستند. در سال 2001 در آرژانتین رتبه اول جهانی المپیاد ریاضی ایران نصیب تیم ایشان شد. با پژوهشگاه دانش‌های بنیادی سال‌ها همکاری کردند و علاوه بر تحقیقات به اصطلاح تکنیکی و دانشگاهی، آقای دکتر کرم‌زاده در توسعه بخشی  از ریاضیات برای عامه هم حقیقتا اثر گزار بودند. اولین سخنرانی که ایشان انجام دادند در این زمینه تصور می‌کنم در سال 1363 در دانشگاه شیراز بود. من هم در آن زمان آن‌جا بودم و عنوان سخنرانی ایشان این بود: چه مسائلی برانگیزاننده هستند. اندکی تغییر من در این جمله بندی انجام داده بودم که بعدا مورد اعتراض قرار گرفتم که گفتند نه همان برانگیزاننده را بنویسید، من در اطلاعیه‌ها نوشته بودم چه مسائلی انگیزه‌بخش هستند. در هر حال یادم هست که در آن زمان ما یک مهمان خارجی داشتیم، آقای جیم روزبلید  که از دانشگاه کمبریج انگلستان آمده بودند و دکتر کرم‌زاده یک سخنرانی با همین عنوان، که البته مخاطبین آن بیشتر دبیران محترم ریاضی کشور بودند انجام دادند و من برای آقای روزبلید سخنرانی ایشان را تا آن جا که می‌توانستم ترجمه می‌کردم و خوب دوستان مستحضر هستند که فردی که در دانشگاه کمبریج در انگلستان مدرس است، مقام بالایی در ریاضیات دارد و اثرگزار بودند. ایشان به شدت شیفته سخنرانی آقای دکتر کرم‌زاده شده بودند و از این که می‌توانند با جذابیت‌هایی که بر می‌شمردند ریاضیات را به صحنه بیاورند تعجب می‌کردند.
به هر ترتیب دکتر کرم‌زاده در این زمینه‌ها صاحب تحقیقات هم هستند، یکی  دو کتاب توسط آقای دکتر احسان ممتحن که از دانشجویان سابق ایشان بودند از مجموعه سخنرانی‌های دکتر کرم‌زاده توسط دانشگاه اهواز چاپ شده است، که کتاب‌های گرانقدری هستند و به خوبی نشان می‌دهند که چگونه سعی کرده‌اند که ریاضیات را ملموس‌تر به تعداد وسیع‌تری از مخاطبین ارائه کنند. امروز هم من خودم با اشتیاق منتظر هستم که سخنرانی شان را شروع بکنند، به خصوص که دو مرتبه همان ترفند قدیمی را به کار برده‌اند و عنوانی به کار برده‌اند که برانگیزاننده است، منتها این دفعه برای مخاطبین. ایشان دو ماهی را در امریکا به سر بردند و پس از آن فرصتی پیدا شد که نگاهی مجدد بکنند به سابقه ریاضیات در ایران و ما امروزمشتاق هستیم که سخنرانی ایشان را بشنویم و دعوت می‌کنم از جناب آقای دکتر کرم‌زاده تا با سخنرانی خود همه را به فیض برسانند، تشکر می‌کنم.
آقای دکتر کرم‌زاده سخنرانی خود را این‌گونه آغاز ہکردند: خیلی متشکر، من هم خیلی خوشحال هستم که در جمع شما هستم، دوستداران ریاضی، و این معرفی که دکتر حقانی کردند، واقعا معرفی خیلی مبسوط و زیاده از حد برای من بود، از ایشون تشکر می‌کنم. من را یاد یک جمله انداخت که معمولا افراد در مراسم سوگواری یک نفر در مسجد مثلا، نه این درست بر عکس آن بوده، در جهت مثبت، آن‌ها با یک جمله به …. 

برنامه مناظره با موضوع نقش کنکور در نظام آموزشی

پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی ایران، تحولات بسیاری در ساختار نظام آموزشی کشور رخ داد که از جمله آن می‌توان به بازنگری و روزآمد سازی برنامه‌های آموزشی کشور متناسب با اهداف انقلاب اسلامی ایران و تقویت و توسعه تحصیلات تکمیلی و ارتقای سطح کیفی آن اشاره کرد. به گزارش روابط عمومی برنامه مناظره؛ محوری‌ترین بحث شصت و چهارمین برنامه این بود که :” آیا برگزاری کنکور در مقاطع مختلف تحصیلی، تاثیر مثبتی بر ارتقای کیفیت نظام آموزشی کشور داشته است؟” . برنامه مناظره به تهیه کنندگی علیرضا اسکندری روز جمعه 1 اسفند ماه ساعت 23 روی آنتن شبکه یک سیما رفت.

مهمانان برنامه : ابراهیم خدایی معاون وزیر علوم، تحقیقات و فناوری و رئیس سازمان سنجش آموزش کشور، علی رجالی استاد دانشگاه صنعتی اصفهان، علی زرافشان معاون آموزش متوسطه وزیر آموزش و پرورش، رضا صابری، نماینده و عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی، زهرا گویا استاد دانشگاه شهید بهشتی مهمانان برنامه بودند و در خصوص “نقش کنکور در نظام آموزشی” به مناظره پرداختند.

ابراهیم خدایی معاون وزیر علوم ، تحقیقات و فناوری و رئیس سازمان سنجش آموزش کشور در خصوص وضعیت موجود ما در کنکور گفت: آخرین تصویب شهریور 1392 ابلاغ شد که پذیرش دانشجو بر اساس سه ملاک سوابق تحصیلی، آزمون عمومی و آزمون اختصاصی و طی 5 سال آینده 85 درصد ظرفیت‌های آموزشی بدون کنکور پذیرش شود. خدایی در ادامه افزود : در هر نقطه‌ای با هر آزمونی و هر ملاکی آزمون و سنجش که صورت می گیرد کنکور است، اما با اسامی متفاوت و پذیرش بدون کنکور به این معنا نیست که به محض درخواست افراد در رشته مورد دلخواه پذیرش شوند.

علی رجالی استاد دانشگاه صنعتی اصفهان نیز در خصوص موضوع برنامه گفت : اعتقاد دارم که توانمندی‌ها و هنرهای افراد در سنجش باید نقش داشته باشد اما کنکور در این خصوص قابل بررسی نیست. رجالی افزود : سال آینده دانشگاه‌ها و مدارس براساس ضابطه جدیدی دانشجو می‌پذیرند. در تغییرات جدید مؤسسه سنجش آموزش کشور جایگزین شد. استاد دانشگاه صنعتی اصفهان گفت : دغدغه این پرسش یک پیشنه کهن دارد و تمام کاشناسان تعلیم و تربیت در پی  این هستند که این نظام تعلیم و تربیت بر اساس اهداف باید کارکردهایی داشته باشد و شاهد این هستیم که این موضوع به دبستان هم کشیده و از اهداف خود دور شده است.
رضا صابری، نماینده و عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی دیگر مهمان برنامه گفت : امروز رتبه‌های علمی خوبی را در سطح منطقه به دست آورده‌ایم. براساس قوانین موجود مهم‌ترین روش ورود در دانشگاه‌ها کنکور است. براساس قوانین تدوین شده پرسابقه‌ترین روش ورود به دانشگاه است.
صابری افزود : در سال 86 قانون حذف کنکور مصوب شد که باید از سال اول برنامه پنجم تغییرات اعمال می‌شد. نماینده و عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی گفت : مجلس نهم دو سال از برنامه پنجم گذشت و هنوز قابلیت اجرا نداشت و غربالگری خوبی صورت نپذیرفت. مجلس نهم قانون سنجش و آموزش را در برنامه 5ساله تعیین کرده است که براساس آن کنکور حذف شود. وی در پایان افزود : آموزش و پرورش اگر بتواند به خوبی به وظیفه خود انجام دهد، بخش زیادی از دغدغه ی خانوارها رفع خواهد شد.
زهرا گویا استاد دانشگاه شهید بهشتی با بیان این‌که آموزش عمومی حق و آموزش عالی امتیاز است، افزود : در همه ی این‌ها صندلی‌های خالی را حراج نمی‌کنند و فقط در رقابت جدی به بهترین‌ها داده می‌شود. استاد دانشگاه شهید بهشتی ادامه داد : آموزش عمومی و عالی هر دو احتیاج به مراقبت دارند از طریق انواع سنجش‌ها باید نگاه صفر یا صدی حذف شود، اما متاسفانه برگزارکنندگان آزمون سیاست‌گذار نیستند و خود این مشکل است. گویا گفت : تاثیر این موضوع بر دکتری از طریق آزمون‌های دسته جمعی خواهد بود. وی ادامه داد : پذیرش بدون آزمون یک موفقیت است یا نگرانی؟ در سال گذشته 15 درصد از افراد از طریق کنکور سراسری وارد دانشگاه شده‌اند.

مناظره: نقش کنکور در نظام آموزشی کشور (قسمت اول) (aparat.com)

مناظره: نقش کنکور در نظام آموزشی کشور (قسمت دوم) (aparat.com)

خدایی: باید توجه از گلوگاه ها به فرآیندها متمرکز شود

ابراهیم خدایی معاون وزیر علوم ، تحقیقات و فناوری و رئیس سازمان سنجش آموزش کشور در خصوص کنکور و تاثیر آن بر نظام آموزشی کشور اظهار داشت : اولین مؤلفه مورد توجه عدالت آموزشی در کشور است و همه ی مردم باید فرصت داشته باشند تا شانس خود را امتحان کنند و طبق اصول اندازه‌گیری که در اینجا یک اصل پذیرفته شده است، باید آزمون تکرار و مورد سنجش قرار گیرد. وی افزود: متاسفانه ما نخبه‌های تصنعی ایجاد کرده‌ایم و توقع والدین دانش آموزان را بالا برده‌ایم . معاون وزیر علوم، تحقیقات و فناوری و رئیس سازمان سنجش آموزش کشور گفت: متاسفانه سازمان سنجش و اموزش کشور مجری است تا سیاست‌گذار و قوانین و سیاست‌های تدوین شده فاقد نظر متخصصان این حوزه است.
وی در پایان تاکید کرد : باید با توجه به اسناد بالا دستی یک سیاست گذاری جدید در این جوزه صورت گیرد و توجه از گلوگاه ها به فرآیندها متمرکز شود.

رجالی: استعداد یابی فقط از طریق آزمون امکان پذیر نیست

علي رجالی : استعداد یابی فقط از طریق آزمون امکان پذیر نیست. علی رجالی استاد دانشگاه صنعتی اصفهان در خصوص کنکور و تاثیر آن بر نظام آموزشی کشور اظهار داشت : متاسفانه توجه اکثر مردم مدرک گرایی است و باید در جامعه این موضوع به گونه‌ای مطرح شود که مدرک در الویت توجه نباشد. وی افزود : با این شیوه دانش آموزان 12 سال تحصیل خود را در 3 ساعت کنکور می دهند و سرنوشت آن ها تعیین می گردد. رجالی با بیان اینکه این روش کنکور ما تقلیدی است، افزود: ما باید از روش جدید استفاده کنیم وازفشار ورود به مقاطع بالاتر بکاهیم. وی در ادامه اظهار داشت: از طرفی هنگامی که یک استاد یا دانشگاه حق انتخاب دانجو خود را ندارد، هیچگونه مسئولیتی در این خصوص بر عهده نخواهد گرفت. علی رجالی استاد دانشگاه صنعتی اصفهان در ادامه گفت: خانوارها و دانش آموزان هدف را ورود به دانشگاه  میدانند و تمام تمرکز خود را بر این گذاشته اند که به دانشگاه ورود پیدا کنند. وی در ادامه اظهار داشت: از نظر من بهترین کسی که می تواند دانش آموز را استعداد یابی کند، معلم است اما در سیستم آموزشی فعلی فقط نمره ملاک است زیرا اگر اهداف و استانداردهای آموزش و پرورش اصلاح شود این مشکلات به مراتب حل خواهد شد. وی در پایان تصریح کرد: متاسفانه امروز همه به دنبال دریافت بالاترین مدرک دانشگاهی به هر شکلی هستند که از نظر من استعداد یابی فقط از طریق آزمون امکان پذیر نیست.

صابری : مطالبه مردم این است که آموزش و پرورش به آموزش عالی متصل شود

رضا صابری، نماینده و عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی در خصوص کنکور و تاثیر آن بر نظام آموزش کشور اظهار داشت : یک نگرانی از وضع موجود وجود دارد که باید بهترین راهبرد انتخاب شود و این به نوعی مطالبه مردم در اسناد بالادستی کشور ثبت شده و امروز به عنوان مطالبه ملی پیگیری می‌شود. وی افزود : ما باید در این خصوص به وظایف آموزش و پرورش توجه کنیم و علاوه بر این باید مرزی بین آموزش و پرورش و آموزش عالی ایجاد کنیم، زیرا اگر بخواهیم به روش عادلانه برای پاسخگویی به علایق و استعداد‌ها برسیم، باز هم باید کنکور برگزار شود. وی افزود : از نظر من باید آموزش و پرورش به نیاز مردم در یک آزمون یکسان پاسخگو باشد و بتواند یک آزمون سراسری و عادلانه برگزار کند. صابری در ادامه گفت : در شرایط موجود بخشی از آینده بچه‌ها را آموزش و پرورش تعیین می‌کند. یکی از مهمترین وظایف آموزش و پرورش هدایت تحصیلی است که از بدو ورود دانش‌آموز شروع و تا پایان ادامه دارد. وی در ادامه گفت : مطالبه مردم این است که آموزش و پرورش به آموزش عالی متصل شود، به همین جهت در قانون اولین پارامتر ورود به دانشگاه سابقه تحصیلی است و آموزش و پرورش برای اجرای این مطالبه منع قانونی ندارد.

گویا : از نظر من کنکور هزینه بر است و این هیاهو برای هیچ است

زهرا گویا استاد دانشگاه شهید بهشتی در خصوص کنکور و تاثیر آن بر نظام آموزشی کشور اظهار داشت : از نظر من آموزش عمومی نباید در پس دغدغه‌های کنکور از ماموریت‌های خود دور شود و با تناقض‌های زیادی در جامعه در جامعه در این خصوص روبه رو هستیم. وی تاکید کرد : از نظر من کنکور هزینه بر است و این هیاهو برای هیچ است. زهرا گویا استاد دانشگاه شهید بهشتی در خصوص کنکور در ادامه گفت : متاسفانه تبلیغات از جیب مردم هزینه می‌شود اما مخرب است. وی تصریح کرد : وظیفه سازمان سنجش و آموزش  ارائه کارنامه  به دست افرادی است که قصد سیاست‌گذاری و انتخاب دارند.

 

زرافشان : اضطراب کنکور به دوره دبستان کشیده شده است

علی زرافشان معاون آموزش متوسطه وزیر آموزش و پرورش در خصوص کنکور و تاثیر آن بر نظام آموزشی اظهار داشت : این روش جذب دانشجو دارای شکلی است که جامعه آن را طلب می‌کند، اما شیوه اجرای این روش دارای مشکلاتی است که در این خصوص تردید ایجاد کرده به گونه‌ای که حتی تبلیغات گویای کشیده شدن اضطراب ناشی از کنکور به دوره‌‌های دبستان است. وی افزود : اجرای این روش باعث شده آسیب‌های جدی به نظام تعلیم و تربیت وارد شود به گونه ای که دانش آموزان فقط به روش های حفظی، مطلق گرایی و تستی خوانی روی آورند. زرافشان تصریح کرد : متاسفانه کنکور باعث می‌شود سرنوشت 12 سال تحصیل دانش‌آموز در سه ساعت آزمون تعیین شود و علاوه بر آن در خصوص انتخاب رشته اصولا دانش آموزان نمی‌توانند به رشته‌های مورد علاقه خود برسند. علی زرافشان معاون آموزش متوسطه وزیر آموزش و پرورش در ادامه گفت : یکی از عوامل تاثیر گذار در شکل‌گیری و تربیت، بحث ارزشیابی است، زیرا ارزشیابی باید در خدمت یادگیری باشد و در جهت دستیابی به اهداف آموزشی باشد، نباید از این موضوع غافل شویم که ارزشیابی هدف است نه ابزار و این هدف است که نوع آموزش را تعیین می‍کند.
وی در پایان اظهار داشت :  اگر اهداف سند تحول محقق شود، مطمئناً شیوه ورود به دانشگاه تغییر خواهد کرد.

 

ببیندگان برنامه مناظره به سوال نظرسنجی این هفته برنامه :” نقش کنکور را در عملکرد و پیشرفت نظام آموزشی کشور چگونه ارزیابی می کنید؟”

1-مثبت    2- منفی      3- بی تاثیر اینگونه پاسخ دادند :

گزینه شماره 1- مثبت : 24.17 درصد

گزینه شماره 2 منفی : 58.89 درصد

گزينه شماره 3 بی تاثیر : 16.94 درصد

بر این اساس 58.89  درصد از مخاطبان نقش کنکور را در عملکرد وپیشرفت نظام آموزشی کشور منفی ارزیابی کردند.

عمومی کردن رياضی

Poularizing Mathematic

 علی رجالی

آئین فرزانگی جلد سوم سال 1374
قسمتی از این متن در کارگاه آموزش ریاضی بیست و پنجمین کنفرانس ریاضی کشور در تاریخ 9 فروردین 1373 ارائه شده است.

 

نویسنده از این‌که جرات کرده و برای دبیران عزیز مطلب تهیه می‌کند احساس غرور کرده و به دست آوردن این توان را در شاگردی استادانی چون آقایان احمد سپهری، سید محمود نوربخش، حسین‌علی موحدی، صفرعلی جمالی، حسین مشتاقیان‌پور، محمود تلگینی، مرتضی امام جمعه‌زاده، کمال حقیقی، مرحوم مجید زندآتشبار (دبیران محترم ریاضی اصفهان)، دکتر مهدی رجبعلی پور، دکتر جواد بهبودیان، دکتر ابی عبدا… فتاحی، دکتر منوچهر وصال، دکتر ناصر حدیدی (استادان دانشگاه شیراز)، پروفسور اندرسون (Professor T.W. Anderson) و پروفسور افران  (Professor Bradly Efron، استادان دانشگاه استانفورد) و انجام تحقیقات زیر نظر پروفسور استین (Professor Charles Stein) و پروفسور دیاکونس (Professor Persi Diaconis) می‌داند.

حضور در کلاس درس این بزرگان به عنوان دانش‌آموز و دانشجو و تاثیر مثبتی که بسیاری از آنان در وجود نویسنده داشته‌اند و سرانجام حضور در جمع دبیران ریاضی اصفهان در بعدازظهرهای دوشنبه جراتی را به وجود آورده که درباره‌ی معلم، برای معلم و پیرامون معلم و نقش حساس او حداقل در «عمومی کردن ریاضی» بتوان سخن گفت.
آن‌چه در آن کلاس‌های عشق به ریاضی و دلسوختگی نسبت به شغل معلمی آموخته شده و مطالبی که در اثر همنشینی و معاشرت و گفت و شنود با معلمان عزیز به دست آمده، به نویسنده اجازه می‌دهد تا از ایجاد انگیزه در دانش‌آموز و دانشجو توسط معلمان خوب سخن گفته و نقش حساس معلم در عمومی کردن ریاضی را یادآوری کند.
از طرف دیگر مسأله‌ی «عمومی کردن ریاضی» سال‌هاست مورد توجه جوامع ریاضی جهان بوده و انجمن ریاضی ایران نیز از شروع دهه‌ی هفتاد به این مسأله می‌اندیشیده و قدم‌های مثبتی نیز برداشته است. اتحادیه‌ی بین المللی ریاضی  (MU,International Mathematics Union) با همکاری یونسکو (Unesco) و کمیسیون بین المللی آموزشگران ریاضی (ICMI) سال 2000 میلادی (مقارن بهمن 1378 تا بهمن 1379) را سال جهانی ریاضی (YM2000) نامیده‌اند. هدف آن‌ها از این نامگذاری، معرفی ریاضی و اهمیت آن در سطح جهان و لزوم پرداختن به آموزش این علم پایه‌ای است. اکنون نه تنها در سطح دانشگاه‌ها و مدارس، مسایل آموزش ریاضی بحث می‌شوند، بلکه دیگر واژه‌هایی از قبیل «بیسوادی ریاضی» و لزوم یادگیری ریاضی در سطح عام آن و به اصطلاح دیگر «ریاضیات خیابانی» (Street Mathematics) در جوامع مختلف مطرح است.
ایرانیان که در اثر تلاش بسیاری از دانشمندان و معلمان خوب همواره به طور سنتی به ریاضی علاقه و اعتقاد داشته‌اند و این شاخه‌ی مثبت خود را بارها در سطح جهان به نمایش گذاشته‌اند، بستر مناسبی را برای رشد ریاضی و عمومی نمودن آن به وجود آورده‌اند.

رسالت ما این است که با حفظ و تقویت سنت‌های عمیق عمیق ریاضی خود، از فعالیت‌های جاری جهانی نیز استفاده کرده و در این راستا در حالی که امکان آن را بیش‌تر از بسیاری دیگر از کشورها داریم قدم‌های مثبتی به جلو برداریم.

اما چرا ریاضی؟

ریاضی به دلیل ابعاد مختلف آن اهمیت فراوان دارد. زیبایی، قدرت تعمیم، استدلال پذیری و دقت از خصایص مهم این علم است. کاربردها و نقش پایه‌ای ریاضی در پیشرفت و گسترش علوم و این‌که از یک طرف به راحتی در خدمت همه علوم قرار گرفته و از سوی دیگر این آمادگی را دارد که در اثر نیاز سایر علوم پیشرفت کند، اهمیت آن را دوچندان می‌سازد. قدرت اندیشیدن و استدلال صحیح، فکر منطقی  واصولی که در اثر مطالعه و کر کردن با ریاضی در شخص به وجود می‌آید و نظم فکری که در اثر مماشات با ریاضی حادث می‌گردد، همه بر اهمیت ریاضی می‌افزایند. [1,2]
ریاضی از یک طرف، بدون نیاز به امکانات فراوان و در اثر تعلیم مناسب قابل یادگیری است و از سوی دیگر همواره تعمق فکری و ذهن سالم را برای آموزشگر و محقق به ارمغان می‌آورد. با توجه به این جنبه‌ها و این‌که در ایران از نظر سنتی و تاریخی علاقه به ریاضی وجود داشته و استعدادهای درخشان در آن قابل شکوفایی هستند، باید برای آموزش آن سرمایه گذاری کرد.

جا دارد در این‌جا نمونه‌هایی از زیبایی‌ها و کارآیی ریاضی ارائه شود :

ابتدا بشر بر اساس نیاز خود اعداد طبیعی را به کار گرفت و پس از کشف عد صفر، کلیه‌ی اعداد صحیح را شناخت، و به کمک آن‌ها بسیاری از مسایل روزمره را توانست حل کند. اما قدرت تعمیم پذیری در اندیشه‌ی ریاضی اجازه داد تا اعداد گویا برای دسترسی به جواب کلیه‌ی معادلات خطی و سرانجام اعداد حقیقی برای حفظ خواص پیوستگی در هندسه و با قبول اصل کمال (اگرچه قبل از آن هم، اعداد حقیقی مثبت غیر گویا را فیثاغورث برای محاسبه‌ی طول وتر نیز به کار می‌برده است. [4,5]) در ریاضی مطرح شوند [3]، تا این‌که اندیشیدن به حل معادلاتی نظیر: x2+1=0  که در آن زمان شاید هنوز نیازش محسوس نبوده، اعداد مختلط را به بشر معرفی می‌کند.
بررسی خواص اعداد و ایجاد ساختارهای مختلف، فضاهای متری (Metric spaces)، توپولوژی و سایر سیستم‌های ریاضی را در فکر بشر به وجود آورد که برخی از آن‌ها به دلیل نیاز و بعضی دیگر پس از مطرح شدن مورد استفاده قرار گرفته‌اند. این نمونه‌ای از پیشرفت ریاضی در شاخه‌ای از آن است، که در عین زیبایی، قدرت بهره‌وری و توان تعمیم پذیری ریاضی را یک‌جا عرضه کند.

به شاخه‌ی دیگری از ریاضی، یعنی نظریه اعداد می‌نگریم :

 مسأله آخر فرما : تنها جواب‌های صحیح معادله‌ی زیر برای n>2 ، جواب‌های بدیهی آن است. Xn+Yn=Zn
این مسأله سال‌هاست که ریاضی‌دانان را به خود مشغول کرده است. و اگرچه تا کنون حل این مساله نهایی نشده، ولی تلاش‌های ریاضی دانان برای حل آن که صورتش به سادگی قابل بیان است، باعث ایجاد رشته‌های متعددی در ریاضی شده که هر کدام علاوه بر اهمیت تئوری‌اش، کاربردهایی را نیز در سایر علوم مخصوصا فیزیک به همراه داشته‌اند. [6,7]

برخی از این زیبایی‌ها برای عموم و حداقل دانش‌آموزان ما قابل بیان هستند، چون با ریاضی روزمره به زبان ساده نزدیک‌اند، که بجاست از آن‌ها استفاده شود.
از نظر کاربردها، ریاضی یک طیف است، هرگز نمی‌توان ریاضی محض را از ریاضی کاربردی جدا کرد. به طور مثال شاخه‌های بسیار باریکی از نظریه‌ی اعداد و جبر که به راحتی جزء ریاضی محض به حساب می‌آیند، در رابطه با مسایل رمزنگاری (Cryptography) و نظریه‌ی کدها  (Coding Theory) کاربرد دارند[8,9]. از طرف دیگر در بسیاری از زمینه‌های آمار، مثلا آمار حیاتی (Biostatistics) تئوری‌های بسیار قوی ریاضی برای حل مسایل آن به کار رفته است. برای روشن شدن مطلب، به حل مشکل داده‌های مفقود شده (Missing Data) در نمونه‌های بسیار کوچک پزشکی به کمک ابزارهای قوی و تئوری آمار و ریاضی می‌توان اشاره کرد.
این مثال آخر و مثال‌هایی از قبیل سری‌های فوریه (Fourier Series) و غیره که در اثز نیاز سایر علوم، شاخه‌هایی از ریاضی را به وجود آورده‌اند که در سایر مسایل ریاضی به کار گرفته شده و یا با قدرت تعمیم در ریاضی وسعت یافته‌اند را می‌توان به عنوان نثال‌هایی از تاثیرگذاری علوم دیگر در ریاضی نام برد. ریاضی این سعه‌ی صدر را دارد که به راحتی سایر تکنیک‌ها و فرهنگ‌ها را بپذیرد، و با اصول و سنت‌های خود آن‌ها را محک زده و تصحیح و تکمیل کند.

چرا عمومی کردن؟

ریاضی اگرچه علم مجردی است و گاهی در کوتاه مدت، کاربرد خاصی برای برخی از تئوری‌های آن قابل تصور نیس، ولی به دلیل گستردگی و آزادگی کارش، در ابعاد مختلف زندگی بشر نفوذ کرده است. در حال حاضر برای حل مسائل اقتصادی، مدلسازی عناصر و فاکتورهای اقتصادی و کمیت‌هایی که در رابطه با این‌گونه امور نقش دارند به برخی از مسایل ریاضیات محض هم متوسل شده‌اند.
فیزیک، شیمی و علوم مهندسی که همواره متاثر از ریاضی بوده و پایه اصلی این علوم را ریاضی تشکیل می‌دهد. در علوم اجتماعی، مدل بندی‌ها و تست‌های مختلف اجتماعی و در علوم تربیتی، ارزشیابی‌ها و انجام آزمایش‌های متدوال این علوم که در اثر انجام تئوری‌های مختلف این رشته‌ها ثابت و یا رد می‌شوند همه به ریاضی متکی‌اند. علوم پزشکی از ابعاد مختلفش به ریاضی و آمار وابسته‌اند و هیچ تحقیق مهم پزشکی و دارو سازی نیست که یک تست آماری و یا کارهای ظریف‌تر و دقیق‌تر ریاضی و آمار را به همراه نداشته باشد. قضاوت به طور کلی یک روش آماری است، آن‌طور که طبابت هم این چنین است.
پس به هر حال ریاضی در زندگی روزمره‌ی انسان‌ها نقش اساسی داردو به همین دلیل باید مفاهیمی همانند «بی‌سوادی ریاضی» برای کسانی که ریاضی نمی‌دانند و دراثر عدم اطلاع همانند بی‌سوادان در خواندن و نوشتن دچار اشکال می‌شوند در جوامع مطرح شوند.
در ایران که زمانی مهد توسعه‌ی ریاضی بوده و هنوز ریشه‌ی این علم مهم در دل جوانان ما به همت دبیران ارزشمند ریاضی جوانه‌هایی را نهاده است، جا دارد که قدم‌های موثری در این راستا برداشته شود. با استفاده از صدا و سیما و به طور کلی از رسانه‌های عمومی، انتشار نشریات خاص، بها دادن به استعدادهای درخشان در این رشته همه می‌توانند در این رابطه موثر باشند ولی به نظر نویسنده، مهم‌‎ترین راه برای مبارزه با این بی‌سوادی ایجاد علاقه در دانش‌آموزان برای آگاهی یافتن و کشف توانایی‌های خود در رابطه با مطالعه‌ی ریاضی است. مهم‌تر از همه این است که دانش‌آموز از ریاضی نترسد، جرات کند ریاضی را درست بخواند و مساله حل کند.[10]

اما چگونه؟

ریاضی علمی است که آموزش و یادگیری آن به معلم وابستگی تام دارد. کدامیک از ما هستیم که نقش تدریس صحیح، تشویق به جا و یا حل یک مساله‌ی زیبای ریاضی که هنوز در ذهنمان باقی است را تجربه نکرده باشیم؟ همه‌ی این‌ها به معلم برمی‌گرددو معلمدر این راستا نقش اساسی را بازی می‌کند. در کتاب استانداردهای حرفه‌ای برای تدریس ریاضی [11]، آمده است که «معلمان کلید اصلی برای تغییر در روش‌های آموزش و یادگیری ریاضی هستند و لذا برای انجام این مسئولیت مهم حمایت دراز مدت و اختصاص منابع مالی و علمی وسیعی ضروری است» جا دارد اضافه شود که، بدون کمک معلمان و حمایت همه جانبه و طلب اعتقاد آنان هیچ کاری در آموزش نمی‌توان لنجلم داد، به خصوص در ریاضی که آموزش آن صد در صد به معلم بستگی دارد. 

هنوز تاثیر منفی تغییر نظام آموزشی مخصوصا ایجاد دوره‌ی راهنمایی بدون آماده سازی و جلب اعتقاد معلمان فراموش نشده است. آن تغییری که اثرات مخربش سال‌ها پس از اجرا مشاهده شد.بیش‌ترین اشکالات در اثر عدم آمادگی معلمان بود. [12]
با همه مسائلی که در سی سال گذشته برای معلمان وجود داشته، اما هنوز استعدادهای درخشانی در بین معلمان و علاقه‌مندانی عاشق پیشه برای این شغل مقدس در اجتماع وجود دارند ولی اگر به حیثیت اجتماعی و مسائل اقتصادی این قشر فعال فکر نشود، نه تنها شوقی در دانش‌آموزان برای یادگیری ریاضی به وجود نمی‌آید بلکه با بی‌توجهی، ضربه‌های دیگری نیز بر بدنه‌ی آموزش ریاضی وارد خواهد شد.
پروفسور هاوسون [13] می‌گوید: «معلمان در آموزش ریاضی نقش مرکزی و کلیدی دارند. ما ممکن است توجه زیادی روی مسائل برنامه‌ریزی، توسعه برنامه‌ها، تاثیر تکنولوژی جدید و تحقیقات در سایر مسائل آموزش ریاضی داشته باشیم، ولی یک معلم در کلاس درس و مجموعه‌ی معلمان در یک کشور هستند که وضعیت ریاضی ان کشور را تعیین می‌کنند. میزان خوبی ریاضی یک کشور به نحوه‌ی کار معلمان آن بستگی تام دارد.»
تجربه نشان داده است که معلم خوب می‌تواند هر کتاب و هر برنامه‌ای را به نحو عالی ارائه کند. البته این بدین معنی نیست که به مسائل و مشکلات برنامه‌ها و سایر امکانات آموزشی توجه نشود، بلکه با اصلاح آن‌ها و داشتن معلمان معتقد، آگاه و علاقه‌مند می‌توان استعدادهای ریاضی را بیش‌تر شکوفا کرد. با وجود همه‌ی علاقه‌ها و استعدادها و تلاش‌هایی که شده هنوز بدنه‌ی آموزش ریاضی در کشور ضعیف است، هنوز دانش‌آموز متوسط ایزانی از ریاضی می‌ترسد و احساس می‌کند توان یادگیری آن را ندارد. راه‌هایی برای حل این مشکل و یا حداقل برای جلوگیری از تشدید این مساله وجود دارد برخی از این روش‌ها در مقالاتی از قبیل «روشی ساده برای تدریس ریاضی» [14]، «سوال کردن در درس ریاضی»[15]، «چهارده توصیه به دبیران ریاضی» [16]، و «مسائلی در رابطه با امتحانات ریاضی»[17] مطرح شده‌اند. اما راه‌های دیگری هم وجود دارند. نویسنده با اقتباس از کتاب استانداردهای حرفه‌ای برای تدریس ریاضی [11]، نکات دیگری را در این رابطه به شرح زیر می‌تواند مطرح کند :

به طور کلی برای ایجاد جاذبه بیش‌تر بین دانش‌آموزان برای آموختن به‌تر ریاضی، باید وضعیت تدریس ریاضی در مدارس تا حدی تغییر کند و موارد زیر مورد توجه قرار گیرند :

  • کلاس به عنوان یک جامعه ریاضی در نظر گرفته شود. در حال حاضر تک تک افراد مهم هستند. کار گروهی در کلاس‌های ما کمتر تجربه می‌شود و اثر متقابل یادگیری مشترک فراموش شده است. این نه تنها از نظر آموزش ریاضی مساله آفرین است، بلکه در ساختار آینده‌ی جامعه هم تاثیر منفی می‌گذارد. فرهنگ عدم همکاری و رقابت غیر اصولی از مدارس ما شروع شده و به جامعه کشیده می‌شود. همانطوری که می‌بینیم معمولا پروژه‌های بزرگ که نیاز به همکاری افراد گروه‌های مختلف دارند، چندان موفق نیستند، اگرچه تک تک افراد درگیر در پروژه‎‌ها پرتوان و متخصص هستند. پس معلمان با تشویق دانش‌آموزان به انجام کارهای گروهی می‌توانند روحیه‌ی همکاری و مشارکت را در جامعه رونق دهند. دانش‌آموزان در اثر انجام کارهای گروهی، خود نقاط ضعف یکدیگر را رفع  کرده و در اثر آموزش مشترک و همکاری متقابل، رقابت غیر صحیح از میان آنان برداشته می‌شود. 

  • برای تأیید مطالب ریاضی، از منطق قوی و استدلال صحیحی استفاده شود. در حال حاضر، حرف معلم و نوشته‌ی کتاب تنها مدارک مورد استناد دانش‌آموزانند. دانش‌آموز باید درک کند که هرچه که مستدل و منطقی است بپذیرد و آن چه که پایه‌ی منطقی ندارد قبول نکند. این موضوع به اندیشیدن صحیح و یادگیری بهتر مطالب ریاضی به دانش‌آموز کمک می‌کند و او را آماده می‌سازد تا در جامعه هم، فقط مسائل منطقی و اصولی را بپذیرد. بدآموزی‌ها و آموزش‌های غلط نیز در اثر این نوع آموزش از بین خواهد رفت.  

  • استدلال و اثبات بیش‌تر مورد توجه باشد. حافظه‌ی تنها برای آموزش ریاضی مضر است. دانش‌آموزی که ریاضی را نفهم، با حفظ کردن آن نمره‌ای را کسب می‌کند ولی اگر عادت کرد که ریاضی را خوب درک کند و با استدلال قوی بپذیرد، هرگز فراموش نمی‌کند. در اثر تکرار روش اول، جذابیت ریاضی برای دانش‌آموز از بین می‌رود. 

  • گمانه زنی، اختراع و حل مساله رایج گردد. به جای تکیه بر مکانیزم پیدا کردن جواب، بهتر است برای حل مسائل و اثبات قضایا، ذهنیت لازم به وجود آید و پس از آن دانش‌موز با درک مساله از طریق ذهنی سعی کند جواب‌ها حدس زده و با دقت حدس خود را به محک بگذارد. برخی از ما معلمان، بیش‌تر به روش‌ها و تکنیک‌های خاص حل مساله اهمیت داده و اجازه نمی‌دهیم دانش‌آموز ما جرات حل مساله جدید را پیدا کند. با اجزه دادن به دانش‌آموزان که ایده‌های خود را در رابطه با حل مسائل و قضایا مطرح کنند و تشویق آنان، می‌توان این راه را برایشان هموار کرد. 

  • ارتباط بین ریاضی، ایده‌ها و کاربردهایش معرفی شوند. ما در مدارس خود، مطالب متنوع ریاضی را تدریس می‌کنیم بدون اینکه ارتباط و وحدت موجود بین آنان را بررسی کنیم. ریاضی یک سری مفاهیم خشک و بی ارتباط نیست. آنچه که در ساختارهای جبری مانند گروه، حلقه و میدان یافت می‌شود در آنالیز هم در ساختار اعداد نقش داشته و از نظر تاریخی ریشه در همان مفاهیم دارد. دانش‌آموز باید این ارتباط را با راهنمایی معلم درک کند.

در این راستا از معلمان انتظار می‌رود :

  • به دانش‌آموزان کمک کندد تا با هم کار کنند که بتوانند در اثر بحث و تبادل و نظر مفاهیم ریاضی را به‌تر درک کرده و حس همکاری و مشارکت در آنان تقویت شود.

  • به دانش‌آموزان کمک کنند که بیش‌تر به خود متکی باشند و یاد گیرند که شک کنند و سپس با استدلال شک خود را برطرف کنند. اکنون دانش‌آموزان ما بیش‌تر متکی به معلمان و کتاب‌های حل المسائل هستند. در صورتی که اگر به خود اطمینان داشته باشند بیش‌تر موفق خواهند شد.

  • به دانش‌آموزان کمک کنند که با استفاده از منطق صحیح ریاضی، استدلال کرده و از تکیه به حرف معلم و کتاب به عنوان تنها منابع موثق پرهیز کنند.

  • به دانش‌آموزان کمک کنند که فرضیه بسازند، کشف نمایند و مسأله را خود حل کنند. قدم به قدم در کنار دانش‌آموز بودن و راه‌های تکراری را از او خواستن، کمکی به آموزش به‌تر ریاضی نمی‌کند. دانش‌آموز باید خود فکر کند ولی اجازه داشته باشد افکار خویش را ارئه دهد.

  • به دانش‌اموز کمک کنند که ریاضی، ایده‌ها و کاربردهایش را با هم مرتبط سازند.

  • تشویق صحیح و به موقع و ایجاد انگیزه‌ی لازم دو عنصر بسیار مؤثر در آموزش به‌تر ریاضی و در نتیجه عمومی ساختن ریاضی در بین دانش‌آموزان هستند. معلمان مفید و مؤثر آن‌هایی هستند که بتوانند با شناسایی علایق، جرأت دادن، به بازی گرفتن و سؤال مناسب مطرح کردن [15]،همه دانش‌آموزان را به یادگیری ریاضی ترغیب کنند [18].

دانش‌اموزان موقعی می‌توانند ریاضی را به خوبی یاد بگیرند و به آن علاقه مند شوند که خود ادراک ریاضی خویش را بسازند، نه این‌که ریاضی را به صورت یک سری فرمول خشک و بی روح در مدتی کوتاه در حافظه‌ی خود جای دهند. دانش‌آموزان برای درک مطالبی که به آن‌ها آموخته می‌شود باید به کارهایی مثل :

امتحان دادن                      انتقال دادن
نمایش و ارائه دادن             حل کردن (به طور مستقل)
به کار بردن                     اثبات کردن
مراوده کردن                    ارتباط دادن

و از این قبیل امور بپردازند و این کارها به‌تر انجام می‌شود اگر :

  • دانش‌آموزان به صورت گروهی کار کنند.

  • در بحث و مناظره شرکت کنند.

  • تدریس کنند.

  • اطلاعات خود را به طرق کتبی و شفاهی ارائه دهند

و از این قبیل امور بپردازند و این کارها به‌تر انجام می‌شود اگر :

  • دانش‌آموزان به صورت گروهی کار کنند.

  • در بحث و مناظره شرکت کنند.

  • تدریس کنند.

  • اطلاعات خود را به طرق کتبی و شفاهی ارائه دهند.

و به طور کلی مسئولیت یادگیری را بپذیرند. در این راستا معلمان باید سعی کنند که :

  • با شناخت علایق و استعدادهای دانش‌آموان، این استعدادها را با تدریس ریاضی مشغول کنند.

  • فرصت‌هایی را پدید آوردن که برای عمیق سازی درک ریاضی و شناخت کاربردهای آن مورد استفاده قرار گیرند.

  • محیط مناسبی را برای رشد ایده‌های ریاضی و گسترش قدرت جستجو و تحقیق در دانش‌آموزان فراهم آورند.

  • دانش‌آموزان را برای درک ارتباط بین موضوع‌های مختلف درسی و زمینه‌های قبلی آن‌ها راهنمایی کنند.

  • برای درک به‌تر ریاضی از تکنولوژی های جدید استفاده کنند. در این راستا نقش آموزش کامپیوتر و به کارگیری این ابزار برای پاموزش به‌تر ریاضی بسیار اهمیت دارد.

  • دانش‌آموزان را برای انجام کارهای گروهی و اندیشیدن فردی و خود اتکایی راهنمایی و تشویق کنند. 

هر یک از موارد فوق نیاز به دقت نظر و توجه خاص معلمان دارد. مثلا امتحان دادن یکی از ابزارهای اصلی برای نمایش معلومات و محملی برای آزمایش دانش‌آموزان است. اگر به خوبی از این ابزار استفاده نشود، اگر سوالات به طور منطقی مطرح نگردند و یا برای استعدادهای مختلف در سطوح متفاوت نباشند و اگر فقط هدف‌های خاصی را دنبال کنند. اگر فقط برای عده‌ای دانش‌آموزان قوی مطرح شوند، اگر فقط جنبه‌ی مسابقه‌ای داشته [19] و یا حافظه سنج باشند، نه تنها کمکی به آموزش به‌تر ریاضی نمی‌کنند، بلکه انگیزه‌ی لازم را در دانش‌آموزان از بین می‌برند، آن‌ها را یا می‌ترسانند و یا به طور کلی از ریاضی گریزان می‌سازند.
انتقال دادن اطلاعات در مراوده کردن نیز نیاز به هدایت و راهنمایی، (و نه کمک) معلمان دارد و از طریق تدریس یک انش‌آموز برای دیگران و یا انجام کارهای گروهی، حل مسائل به طور مشترک و غیره امکان پذیر است و این روش کار توسط آموزشگران ریاضی توصیه می‌شود. نکته‌ی مهم دیگر این است که ریاضی برای همه است [20] و تنها چند درصد از دانش‌آموزان خوب کلاس نیستند که باید ریاضی بخوانند همه استعداد ریاضی خواندن دارند، فقط باید معلمان استعدادها را شناسایی کنند و به تناسب قدرت درک دانش‌آموزان مفاهیم مختلف را با سرعت مناسب به دانش‌آموزان عرضه کنند. [11]

در این رابطه، حتی این عقیده هم در مجامع بین المللی مطرح می‌شود که با توجه به این‌که به دلیل پیشرفت تکنولوژی، ریاضی در دسترس همگان قرار می‌گیرد، باید در همه‌ی سیستم‌های آموزشی و حتی در مبارزه با بی‌سوادی در سطح وسیع آموزش داده شود. آن قسمت از ریاضی که با سرعت و به سادگی توسط کامپیوتر قابل انجام است باید از برنامه‌ها حذف و مفاهیم اصلی، کاربردها و به طور کلی ریاضیات ملموس باید در برنامه‌های آموزشی گنجانده شود [21].

اما در برنامه‌ریزی‌ها، تعادل ضروری است و هر تغییری باید حساب شده و به دور از تقلید باشد. نویسنده در اثر بررسی روند گسترش ریاضی در کشورهایی نظیر آمریکا و استرالیا، دگرگونی سریع از یک وضعیت به وضعیت دیگر و عدم توجه به مطالب عمیق ریاضی را مضر به حال آموزش می‌داند. در ایران سنت‌های خوب و علاقه به دروسی مانند هندسه و نظریه‌ی اعداد (حساب استدلالی) که به فکر ریاضی کمک می‌کند. وجود دارند که باید محفوظ بمانند. استفاده از شهود، رعایت تسلسل مطالب، کمک به دانش‌آموزان جهت انجام کار مشترک و به کارگیری تکنولوژی جدید، جرأت یافتن و همکاری در امر تدریس و اندیشیدن صحیح نیز لازم است مورد توجه باشد.
همه دانش‌آموزان باید روش‌های ساده ریاضی را یاد گرفته، مفاهیم مختلف را درک کرده و آن‌ها را به کار گیرند.
کاربردهای ریاضی فقط در سایر رشته‌ها نیست، بلکه در بعضی مواقع یک موضوع ریاضی برای حل موضوعی دیگر در ریاضی، به کار گرفته می‌شود. به طور مثال بسیاری از موضوعاتی که در دبیرستان تدریس می‌شوند، مستقیما در خدمت کاربرد عملی نیستند ولی به عنوانپیش‌نیاز برای سایر دروس پیشرفته باید آموخته شوند. این‌ها موارد دیگری است که باید توسط معلمان به دانش‌آموزان تفهیم شوند. همه‌ی دانش‌آموزان باید درک کنند که ریاضی ابزار قدرتمندی برای ارتباطات علمی است و به طور کلی زبان مشترک علوم است. و سرانجام دانش‌آموزان باید اعتماد به نفس داشته و در مدل سازی، حدس زدن، پیش بینی و تصویر وقایع تجربه به دست آورند.
اما مهم‌تر از همه‌ی این‌ها، معلمان هستند که باید جایگاه ویژه‌ی خود را در جامعه به دست آورند. این جایگاه فقط جایگاه مادی نیست، اگرچه این ود نیز مهم است ولی شخصیت واقعی، و سنت‌های خوب ما در رابطه با معلمان باید مجددا احیاء گردد.
جوامعی وضعیت خوب آموزشی و در نتیجه پیشرفت اجتماعی و اقتصادی دارند که معلمان آن‌ها جایگاه ویژه دارند. پیشرف‌های کشورهایی مانند ژاپن، چین و تا حدی آلمان ریشه در آموزش این کشورها دارد. با محلوظ داشتن این مسایل و از آن طرف دقت کردن معلمان ریاضی، می‌توان در انتظار آینده‌ای امید بخش برای ریاضی کشور بود.

مراجع :
1- کورانت، ر.ورابینز،ه،ریاضیات چیست؟ ترجمه آقای حسن صفاری، انتشارت خوارزمی (1349)
2- آلکساندروف، آ.د،ریاضیات (محتوی، روش و اهمیت آن)، ترجمه‌ی آقای پرویز شهریاری، جلد اول، انتشارات توکا (1365)
3- Artmann,B., The concept of number:from quaternions to monads and topological fields, translated by H. B. Griffiths, Ellis Horwood Limited, (1988).p
4- Scott, J. F. ,AHistory of Mathematics from Antiquity to the Beginning of the Nineteenth Century, Taylor and Francis Ltd. (1975)p
5- Muir, J., of Men and Numbers, Dell Publishing Co.,lnc. (1965).P
6- زارع نهندی، رحیم، شرحی بر اثبات آخرین قضیه فرما، خبرنامه‌ی انجمن ریاضی ایران سال پانزدهم شماره‌ی چهارم سال 1372 صفحات 10 تا 31.
7- نارنجانی آدینه محمد، بحثی در مورد آخرین قضیه فرما، مجله پیک ریاضی، جلد4، شماره 3، سال 1368، صفحات 267 تا 283.
8- اولیایی نیا،مازیار، مباحثی در نظریه‌ی نوین رمزنگاری، مجله‌ی پیک ریاضی، جلد5، شماره3، سال 1369، صفحات 264 تا 308.
9- درفشه، محمدرضا، آشنایی با کدهای تصحیح کننده‌ی خطا، مجله‌ی پیک ریاضی، جلد4، شماره4، سال1368، صفحات 375تا 403.
10- رجالی، علی، چگونه ریاضی بخوانیم، رشد آموزش ریاضی، شماره 15، سال 1366، صفحات 10 تا 12.
11- Professional Standerds for Teaching Mathematics, National Council of Teachers of Mathematics, 1991, (Prepard by the working groups of the Commission on teaching Standards for school Mathematics of the NCTM.)P
12-  Rejali, A. Lack of Interest of students for Studing Mathematics.P
Unesco Document Series, no .35. (Reports and papers presented in the fifth day special programme on “Mathematics, Education and Society” at the 6th International Congress on Mathematical Education) 1988 pp. 146-147.
ترجمه‌ی آن، مجله‌ی پیک ریاضی، جلد3، شماره 2، سال 1367، صفحات 221 تا 224.
13- Howson ,G., Teachers of Mathematis, Proceedings of the 7thlnterntional Coungress on Mathematical Education
14- رجالی،علی، روش ساده برای تدریس ریاضی، رشد آموزش ریاضی، شماره 17، سال 1367 صفحات 14 تا 16.
15- رجالی، علی، سوال کردن در کلاس درس، رشد آموزش ریاضی، شماره 31، سال 1370 صفحات 12 تا 15.
16- رجالی، علی، چهارده توصیه به دبیران ریاضی، رشد آموزش ریاضی، شماره 42، سال 1374، صفحات 44 تا 48.
17- رجالی، علی، مسائلی در رابطه با امتحانات ریاضی (در دست تهیه).
18- Everybody Counts, A report on the future of Mathematics Education.P
   National Research Council, National Academy Press, 1989.P
19- رجالی، علی، مسابقات ریاضی دانش‌آموزی در ایران، ارائه شده در بیست و پنجمین کنفرانس ریاضی کشور، فروردین 1373
20- Mathematics for All, Division of Science, Technical and Environmental Education, Document Series no.20, Unesco,1984
21- Usiskin,Z., From “Mathematics for some” to “Mathematics for All”.P
Selected Lecture from the 7th International Congress on Mathematics Education, 1992, Les Presses de L’Universite Laval. 1994.pp.341-352
 

ریاضیات، رکن اساسی توسعه اقتصادی کره

نوشته شده توسط کمونمو چونگ (KunMo Chung)، وزیر سابق علوم و فناوری کره

Mathematics, a fundamental pillar of Korean economic development
By KunMo Chung, former Minister of Science and Technology

English Version File          فايل فارسی

مقدمه

مرحله اوّل . دهه 1960 – 1950 : ریاضیات بعنوان استاندارد تعالی آموزشی
مقدمه
1-1 جستجوي استانداردهاي زندگی بهتر
1-2 زیربنای آموزشی غیر بسنده
1-3 ریاضیات، ابزار اندازه‌گیري موفقیت آموزشی فرد
نتیجه

مرحله دوم . دهه 1980 – 1970 : ریاضیات به عنوان یکي از ارکان توسعه اقتصادي
مقدمه

2-1 بازگشت دانش‌آموزان فرستاده شده به خارج از کشور
2-2 افزایش در تعداد رشته‌های مهندسی
2-3 شکوفایی آموزش ریاضی
نتیجه

مرحله سوم . دهه 2000-1990 : ریاضی به عنوان منبعی برای اقتصاد پیشرفته
مقدمه

3-1 تقویت علوم ریاضی
3-2 جهش کیفی ریاضیات
3-3 بهبود چشمگير اعتبار و قدر و منزلت ریاضیات در کره
نتیجه

مقدمه . درود بر ریاضیدانان عزیز حاضر از کشورهای نوظهور، سخنرانان برجسته و مهمانان محترم، بنده صادقانه از شما به عنوان پژوهشگر و بازدیدکننده از کره، کشور عزيزمان، قدردانی کرده و به گرمی به همه شما خوش‌آمد می‌گویم.همانطور که بسیاری از شما شنیده‌اید، در اوایل قرن اخیر کره توسط ژاپن به مدت 36 سال اشغال شده بود و بعد از جنگ جهانی دوم بواسطه قطعنامه سازمان ملل متحد، تبدیل به دولتی مستقل گردید . گرچه، جنگ دو کره خیلی زود بعد از استقلال کشورمان اتفاق افتاد و کل کره توسط جنگ تخریب و ویران گردید. بر اساس آمار، از لحاظ سرانه تولید ناخالص داخلی (GDP)، کره یکی از فقیرترین کشورهای جهان در دهه 1950 بود. بعد از 60 سال از آن زمان، کره جنوبی تبدیل به کشور کاملاً جدیدی شده است. اگر شما نیم قرن پیش کره را بازدید کرده بودید، بایستی دگرگونی قابل توجه کشور ما را در طول این 6 دهه ملاحضه کرده باشید. در سال 2012، کره بعنوان هفتمین عضو گروه 50-20 که شامل لیستی غیر رسمی از کشورها با سرانه تولید ناخالص ملی بالای 000/20 دلار و جمعیت بالای 50 میلیون نفر است، شد. در نتیجه جمهوری کره دهمین بزرگترین اقتصاد در دنیا شد. در همان زمان، کره به سرعت به دموکراسی سیاسی دست یافت و حرکت نوپای فرهنگی به نام ” هان-ریو” را رهبری کرد که به معنای موج فرهنگ کره‌ای نامیده می‌شود ….

KunMo CHUNG (Minister of Science & Technology (12th , 15th), The Republic of Korea)-Former minister

Dr. KunMo Chung, born in 1939 in Korea, is an internationally known energy engineer and science policy specialist. He served twice as Minister of Science and Technology in the South Korean government when Korea was rapidly developing. Professor Chung also served as President and CEO of the Korean Academy of Science and Technology. Dr. Chung was formerly President of Korea Power Engineering Company and has served as Chairman and CEO of the Korea Science and Engineering Foundation. Internationally, Dr. Chung held posts as President of the General Conference of International Atomic Energy Agency of the United Nations, Vice Chairman of the World Energy Council, and Chairman of the International Nuclear Energy Academy.I
As an educator, Dr. Chung has been Professor of Energy Engineering at MIT, Polytechnic Institute of New York (PINY), Korea Advanced Institute of Science and Technology (KAIST), Ajou University, Ecole Polytechnique Federale de Lausanne (EPFL) and George Mason University. Dr. Chung is credited with the establishment of KAIST, which has become one of the leading science and engineering universities.I
Dr. Chung is currently Fellow of the American Nuclear Society, Fellow of the Korean Academy of Science and Technology, Foreign Member of the Swedish Royal Academy of Applied Science and Engineering, Foreign Member of the U.S. National Academy of Engineering, and Fellow of the International Nuclear Energy Academy. He is a co-founder of the International Risk Governance Council (IRGC) in Geneva.I
Currently, Dr. Chung is Distinguished Invited Professor at Ajou University in Korea and Distinguished Research Professor at George Mason University in Virginia, USA. He also serves as Advisor to Korea Electric Power Corporation. He is a member of the Kenyan National Economic and Social Council and a member of the International Advisory Board to UAE.

ارزشيابی برنامه درسی : چرا و چگونه؟

سهیلا غلام آزاد، پژوهشکده برنامه‌ریزی درسی و نوآوری‌های آموزشی
سیزدهمین کنفرانس آموزش ریاضی ایران، شهریور 1393

فایل

 برنامه‌ریزی درسی از مؤلفه‌های اصلی یک نظام تربیت رسمی است. زیرا که این مؤلفه به صورت هدفمند، تجارب تربیتی ویژه‌ای را برای ارتقا و تعالی وجودی دانش‌آموزان در ابعاد و شئون مختلف فراهم می‌نماید. به لحاظ نظری و در تعاریف بعمل آمده از معنا و مفهوم برنامه‌ریزی درسی، برنامه‌ریزی درسی دربردارنده طیفی از انواع فعالیت‌ها است. در ادامه می‌خوانید :

  • برنامه درسی

  • برنامه درسی، طراحی

  • برنامه درسی، تدوین

  • برنامه درسی، اجرا

  • برنامه درسی، ارزشیابی

  • اصول ارزشیابی برنامه درسی

  • پیشینه

  • روش پژوهش

  • سطوح ارزشیابی

  • اهداف ارزشیابی در سطح ارزشیابی از بسته آموزشی(قصد شده)

  • اهداف ارزشیابی در سطح ارزشیابی از بسته آموزشی(اجرا شده)

  • مؤلفه‌هایی که اندازه‌گیری شده یا درباره آنها اطلاعاتی جمع‌آوری می‌گردد.

  • کتاب درسی

  • کتاب درسی، ساختار

  • کتاب درسی، صفحه آرایی

  • کتاب درسی، سازماندهی محتوا

  • کتاب راهنمای معلم

  • در سطح ارزشیابی بسته آموزش اجرا شده

  • ارزشیابی عوامل مؤثر بر اجرای بسته آموزشی

  • جمع‌آوری داده‌ها

  • نمونه‌گیری

  • ابزار گردآوری اطلاعات

  • چگونگی تحلیل داده‌ها

منبع : وب‌سايت شورا  خانه‌های رياضيات ايران

پيشينه کنفرانس‌های آموزش رياضی ايران

پیشینه کنفرانس‌های آموزش ریاضی ایران از ابتدا تاکنون در سال‌های 1349 و 1350 به‌همت اعضای علاقه‌مند جامعه ریاضی، به ترتیب اولین و دومین کنفرانس ریاضی ایران در دانشگاه‌های شیراز و صنعتی شریف برگزار شد. گزارش میزگردهای این دو کنفرانس، نشان می‌دهد که آموزش ریاضی یکی از مسائل محوری این دو کنفرانس ریاضی بوده است. به‌خصوص در کنفرانس دوم، میزگردهایی با حضور چهره‌های سرشناس ریاضی ایران و جهان از جمله پروفسور هشترودی، پروفسور فاطمی، دیودونه، سوبولف و مک‌کارتی درباره برنامه درسی ریاضی دوره دبیرستان برگزار شد. این میزگردها، نقش عمده‌ای در تغییر برنامه درسی ریاضی ایران در آن زمان ایفا کردند.
پس از اعلام موجودیت انجمن ریاضی ایران، مسئولیت برگزاری کنفرانس‌های سالانه ریاضی به عهده اين انجمن گذاشته شد. به دنبال استمرار کنفرانس‌های ریاضی، نیاز به طرح مسائل موجود پیرامون آموزش و یادگیری ریاضی، بیشتر و بیشتر احساس می‌شد و هر برنامه‌ای که در راستای آموزش ریاضی تدارک دیده می‌شد، به عنوان یک اقدام مثبت و سازنده، مورد استقبال معلمان ریاضی شرکت‌کننده در کنفرانس‌های ریاضی قرار می‌گرفت. این نیازها، فکر برگزاری کنفرانس‌های سالانه آموزش ریاضی را در دست‌اندرکاران آموزش ریاضی در وزارت آموزش وپرورش و انجمن ریاضی ایران بیشتر تقویت کرد. بالاخره در سال 1373 پیشنهاد برگزاری کنفرانس‌های آموزش ریاضی در شورای اجرایی انجمن ریاضی ایران به بحث گذاشته شد. شورای اجرایی انجمن ریاضی ایران در جلسه مورخ 16 آذر 1373 موضوع برگزاری کنفرانس آموزش ریاضی را مورد بحث قرار داد. شورا با توجه به نیازهای اساسی نظام آموزشی ریاضی کشورمان در سطوح مختلف و تأثیر غیرقابل انکار روش‌های علمی آموزش ریاضی در ارتقای فرهنگ ریاضی در سطوح مختلف و اهمیت شناخت و بررسی مسائل و مشکالت آموزش ریاضی در این سطوح، لزوم برگزاری کنفرانس‌های آموزش ریاضی را تصویب کرد.(اسناد شورای اجرائی انجمن ریاضی ایران، 1373) . به دنبال این مصوبه، در جلسة افتتاحیه بیست و ششمین کنفرانس ریاضی کشور در فروردین 1374 که در دانشگاه شهید باهنر کرمان برگزار شد، دکتر محمدعلی نجفی، وزیر محترم آموزش وپرورش وقت، بر لزوم برپایی کنفرانس‌های آموزش ریاضی با مشارکت انجمن ریاضی ایران، تأکید کرد. پس از آن، برنامه‌ریزی برای برگزاری اولین کنفرانس آموزش ریاضی ایران در اصفهان در تاریخ 1 تا 8 شهریور 1375 انجام شد. به دنبال آن، دومین کنفرانس آموزش ریاضی ایران توسط انجمن ریاضی ایران و اداره کل آموزشوپرورش استان کرمانشاه، از 9 تا 4 شهریور 1376 برگزار شد.
از اولین کنفرانس آموزش ریاضی ایران تا چهارمین کنفرانس، برنامه‌ریزی و اجرای کنفرانس‌ها به صورت مشترک، با حمایت وزارت آموزش وپرورش و زیر نظر انجمن ریاضی ایران بود و در مجموعه همایش‌های این انجمن قرار داشت. پس از آن، اتحادیه انجمن‌های معلمان ریاضی کشور تأسیس شد و این کنفرانس با مشارکت این اتحادیه، وزارت آموزش و پرورش، انجمن ریاضی ایران، انجمن آمار ایران، شورای خانه‌های ریاضیات ایران واستادان ریاضیات دانشگاه‌های ایران برگزار می‌شود.

فهرست کنفرانس‌های آموزش ریاضی ایران

کنفرانس

شهر

دبير کنفرانس

تاريخ

اولين

اصفهان

دکتر علی رجالي (دانشگاه صنعتی اصفهان)

شهریور 1375

دومين

کرمانشاه

دکتر زهرا گویا (دانشگاه شهید بهشتی) 

شهریور 1376

سومين

  

کرمان

   

 دکتر محمود محسنی‌مقدم (دانشگاه شهید باهنر) 

شهریور 1377

چهارمين

تهران

 دکتر زهرا گویا (دانشگاه شهید بهشتی) 

 بهمن 1378

پنجمين

مشهد

 دکتر سیدحسن علم‌الهدایی (دانشگاه فردوسی)

بهمن 1379

ششمين

شيراز

 دکتر بهمن طباطبایی (دانشگاه شیراز)

اسفند 1381

هفتمين

سنندج

دکتر فرهاد جنتی (دانشگاه کردستان) 

شهریور 1383

هشتمين

شهرکرد

 آقای محمدباقر منزوی (آموزش وپرورش چهارمحال و بختیاری)

مرداد 1385

نهمين

زاهدان

دکتر اکبر گلچین (دانشگاه سیستان و بلوچستان) 

شهریور 1386

دهمين

يزد

آقای محمدرضا انتظاری (آموزشوپرورش یزد)  

شهريور 1387

يازدهمين

محمودآباد

دکتر اسماعیل یزدانی (دانشگاه فنی و حرفه‌ای مازندران) 

تیر 1389

دوازدهمين

سمنان

آقای حسین فولادیان (آموزش وپرورش سمنان)

شهريور 1391

مسابقات رياضی، معلمان رياضی و آموزش رياضی در ايران

Ali Rejali is Associate Professor of Mathematics and Statistics at Isfahan University of Technology, Iran. He is the Cofounder of the Iranian Mathematics Competitions, founder of Isfahan Mathematics House and Societies for Teachers of Mathematics in Iran and the Iranian Association for Mathematics Teachers’ Societies. He is also a member of the Awards Committee of the World Federation of National Mathematics Competitions. We had many goals for improvement of mathematics education when we started the mathematics competition in Iran, but due to some changes on the rules, most of them have not been achieved. One of them was the improvement of mathematics knowledge, and problem solving skills among teachers. The results of a study on the involvement of mathematics teachers in competitions, as well as the positive and negative effects of the competitions on education in Iran, is presented

Introduction

High school mathematics competitions in Iran started in 1984 [1]. One of the goals was to involve the teachers, schools, cities and provinces as well as students in competition type activities for improvement of mathematics education throughout the country [2]. In order to achieve this goal, we started competitions in schools, cities and provinces. The teachers were involved in all activities related to competitions [3]. But later on due to a need for the success of the Iranian teams in IMOs, they have changed the rules. Now a two stage national competition is held each year. On the first stage, through a multiple choice national test, a central committee chooses the winners of the first round. Then there is another competition among the winners of the first round, through which the committee chooses the winners of the second round. These students take part in a series of training workshops, and the IMO team will be chosen from the best performers of these students. Under this policy, the teachers are less involved, and many students do not take part in competitions as they feel unsuccessful if they have not achieved high results in these competitions, and, as a result, there are few benefits to mathematics education in general from these activities. In order to test above hypothesis, we ran an opinion poll study among all mathematics teachers throughout the country, with the help of the Iranian Association of Mathematics Teachers’ Societies. What follows is the procedure and the results: Sampling Procedure

Cluster sampling is being used with 121 teachers from the list of the members of different Mathematics Teachers’ Societies throughout the country, (these teachers are more aware of the news and problems about mathematics education). Here, the clusters are the provinces, each listing unit consists of members of Mathematics Teachers’ Society of that province. Elementary unit is a typical high school mathematics teacher, as a member of the corresponding society [4]. Sample size ($n=121$) is obtained by estimating the overall sample size with the use of the variance for similar study in Iran and 10 percent accepted error. The number of elementary units in each province was calculated relative to the number of population of that province, (using 1996 Iranian Census). A tested questionaire was designed for this opinion poll, and follow up attempts have been made

Results

Only 65.3% of these mathematics teachers are familiar with the procedure of mathematics competitions

Only 16.5% of them agree with the procedure. (Some small provinces with low level of mathematics education agree more.)

Most of them believe that mathematics competitions should be more popular

Almost 54.5% of the teachers believe that in general mathematics competitions have positive effects on mathematics education

57.9% believe that the competitions have positive effect on solving the problem of lack of interest in mathematics

Almost 56.2% believe that the competitions stimulate students in learning more mathematics

About 50.4% believe that they encourage students in solving problems

 About 74% believe that mathematics education will benefit from mathematics competitions

But 76% of these teachers believe that this competition does not belong to all students,

and 58.7% believe that it should be designed so that most students can be involved in it For the involvement of teachers in running competitions,

Only 39.7% of teachers believe that they are involved in making questions, 59.5% are involved in choosing students to participate in Iranian mathematics competitions from schools,only 33.9% believe that the teachers are involved in choosing winners in cities, 9.9% in provinces and 2.5% in the country (National Iranian Mathematics Olympiad). Even for organizing the competitions as observers only 19% are involved.

Although only 31.4% believe that mathematics competitions have positive effect on mathematics education of all students, most believe that it stimulates students in general

On the other hand, only 9.9% believe that it has negative side effects on students, due to discouragement from not being winner

  About 33.4% believe that it is a high school business, and only 24.8% believe that it is a university business

  About 28.9% believe that the competitions have positive effects on social behaviour of the students. 44.6% have no idea on this question

Only 11.6% believe that the competitions have negative effects on social behaviour of students, due mostly to discouragement

About 52.1% believe that separating the so called gifted students is not a suitable activity for mathematics education

 About 54.5% believe that mixing up students has positive effects on the improvement of education

57.9% disbelieve the method of choosing gifted students. Some of them (low %) believe that the teachers are capable of choosing these students throughout the classes

 About 53.7% believe in the positive effects of competitions on winners, and 35.5% in the negative effects of the competitions on non winners

Most of the teachers believe that competitions should be more popular, and we should prepare all students, even the students from low income families to take part in them

Most of the teachers agree with the author for the need for more involvement of teachers in competitions

 

The overall results are

A need for more involvement of teachers-

A need for changing rules to have higher involvement of both teachers and students-

The need to prepare all students for taking part in competitions-

In any situation, competitions have positive effects on mathematics education [3]-

The author is thankful to Miss Fathi and Miss Masaeli for working on the results, to the Iranian Association of Mathematics Teachers’ Societies, and all Societies for Mathematics Teachers in Iran, for helping him in this opinion poll. Also he thanks the Iran Education Evaluation Organization for its financial support

References

  1. Rejali, A., Toomanian, M., & Zaree Nahandi, R., Mathematics Competitions in Iran, presented at ICME 6, Hungary (1988)

  2. Rejali, A., Lack of interest of students for studying mathematics, Unesco Document Series no.35 (Reports and papers presented in the fifth day special programme on Mathematics Education and Society at ICME (6), 1988, pp.146-147

  3. Rejali, A., Impact of Iran’s participation in the IMO on mathematics education, and National Competitions, `A New Proposal’, Mathematics Competitions, vol.4, no 2, (1991), pp.84-90.

  4. Levy, P.S., and Lemeshow, S., Sampling of Populations, Methods and Applications, Wiley, 1991

Ali Rejali

Isfahan University of Technology and Isfahan Mathematics House
Isfahan
IRAN
Email: Ali Rejali

مسائل آموزش ریاضی و علوم در ایران

علی رجالی، دانشکده علوم ریاضی دانشگاه صنعتی اصفهان و خانه ریاضیات اصفهان

علی­‌رغم تمام اهمیتی که آموزش ریاضی و علوم برای توسعه پایدار کشور دارد، اما متأسفانه مشکلات تدریس این رشته­‌ها در بسیاری از جوامع وجود دارند. در این گزارش علاوه بر اشاره به مقاله قبلی “برای رفع اشکالات آموزش ریاضی ایران، خیلی دیر شده است” ( [1] ) که به عنوان نخستین سخنرانی در ششمین کنفرانس آموزش ریاضی ایران ارائه شد، به طرح مسئله و روش­‌های بررسی و ارائه طریق در مورد آن با توجه به وضعیت کشورهای موفق‌­تر پرداخته می‌­شود.

در سال 1377 همزمان با آغاز فعالیت ستاد ملی سال جهانی ریاضیات و تشکیل شورای بررسی انجمن‌های علمی وزارت آموزش و پرورش، به تمام مسئولین آموزش و پرورش مسئله مشکلات آموزش ریاضی و علوم را گوشزد نموده و پیشنهاد نمودم تا کمیته‌ای را برای بررسی این مهم تشکیل دهند. متأسفانه طبق معمول کسی توجه نکرد! اما در تابستان 1378 (1999 میلادی) همزمان با سیزدهمین سالگرد فرود به ماه، وزیر آموزش آمریکا کمیته 25 نفره ای را مامور این بررسی در آمریکا نمود. آن‌ها که در میانشان آموزگار، دبیر، مدیر مدرسه، استاد دانشگاه، متخصص آموزش، مدیر کارخانه، سناتور، نماینده مجلس، فرماندار و … بودند، گزارش خود را در سال 2000 میلادی انتشار دادند ( Before it is too late [2] )؛ که این گزارش انگیزه سخنرانی اینجانب در ششمین کنفرانس آموزش ریاضی ایران ( [1] ) در شیراز شد.

در این گزارش به این واقعیت اشاره شده است که همه چیز با این 2 مسئله بهبود می یابد :

  • آماده‌سازی و تربیت معلمان خوب و علاقه‌مند، یعنی تصحیح روش‌های آموزش قبل از خدمت (Pre-Service).

  • تصحیح روش‌های آموزش ضمن خدمت صحیح و ارتقاء دانش حرفه‌ای معلمان (In-Service)

علاوه بر آن راهکارهای عملی در سطوح محلی ،ایالتی و کشوری براساس 3 هدف، ارائه شده است و پیش بینی کرده‌اند که هر سال حدود 5 بیلیون دلار هزینه نیاز است که باید توسط دولت، آموزش عالی ، بخش‌های صنعت و بازرگانی ، اتحادیه‌های حرفه‌ای آموزشی ، اتحادیه‌های معلمان، گروه‌های اجتماعی و کمک‌های مردمی تأمین شود.

اهداف و استراتژی‌های عملی برای رسیدن به آن‌ها موارد زیر را در بر می‌گیرند :

1- ایجاد یک سیستم پویا برای ارتقاء کیفیت آموزش ریاضی و علوم در مدارس،

تشکیل مؤسسه‌هایی برای فراهم آوردن امکانات ارتقاء حرفه‌ای معلمان و افزایش دانش پایه‌ای آنان، ایجاد کمیته‌های غیردولتی برای گردهمایی تمام استراتژی‌ها جهت رسیدن به اهداف، ایجاد جاذبه‌های حرفه‌ای برای معلمان جهت جذب نیروهای مستعد به این شغل.

2- افزایش قابل توجه تعداد معلمان ریاضی و علوم و ارتقاء کیفیت تربیت و آماده‌سازی آنان

اختصاص بورس، آموزش‌های مناسب برای به‌کارگیری روش‌های آموزشی مؤثر در ریاضی و علوم

3- محیط کاری و ایجاد جاذبه مناسب برای حرفه معلمی در ریاضی و علوم

  • ایجاد ارتباط مناسب بین معلمان

  • آماده نمودن معلمان جوان و تازه کار برای تدریس مناسب

  • فراهم آوردن محیط کاری مناسب و ایجاد جاذبه برای حرفه معلمی

  • و در نهایت تامین‌های مالی و اجتماعی برای معلمان پیشنهاد شده است و از همه خواسته شده است تا برای اجرای این برنامه‌ها مشارکت نمایند.

در این گزارش دو نکته مهم وجود داشت که تحت تاثیر آن‌ها آن نوشته تنظیم شده بود:

1- تنها راه ایجاد علاقه به علوم و ریاضی در فرزندان از طریق معلمانی است که نه فقط به رشته خود علاقه دارند، بلکه به اصول خود اعتقاد دارند و آموزش‌های حرفه‌ای مناسب دیده‌اند تا بتوانند معلمانی باشند که این موضوعات را خوب تدریس کنند.

2- اگر آن‌ها تا حال دوام آورده‌اند، و ملت آمریکا به ضعف آموزش ریاضی و علوم در مدارس پی نبرده است، به دلیل پیشرفت‌های صنعتی بوده که در آغاز قرن گذشته برای آن برنامه‌ریزی کرده‌اند و باعث شده که مهاجران زیادی از تمام جهان را جذب کنند!!

در دانشگاه‌ها، مراکز تحقیقاتی، انجمن‌های علمی، وزارت آموزش و پرورش، بنیاد ملی علوم (NSF: National Science Foundation)، بورد تحقیقات ملی (NRC: National Research Commission) و مجالس قانون‌گزاری کمیته‌های مختلف تشکیل شده­اند، سمینارها، کنفرانس‌ها و کارگاه‌های متعدد برگزار شده یا می‌شوند و تاکنون راه حل­های آن­ها عبارتند از :

  • تصحیح روند و ایجاد رفرم در آموزش دانشگاهی 

  • تغییر محیط برای آموزش ریاضی و علوم به نحوی که جامعه علمی تولید علم واقعی داشته باشد.

  • تغییر اهداف آموزشی و تحقیقاتی در دانشگاه‌ها

  •  درک اینکه آموزش سنتی متخصصان علوم و ریاضی خیلی یک جانبه‌نگر و باریک است و از نیازهای جامعه، صنعت و به طور خاص جامعه علمی دور است.

  • علاقه به حرکت از تجزیه و تحلیل (تئوری) به عمل

مسایلی از قبیل عدم شناخت جامعه از اهمیت جایگاه ریاضیات و علوم و توانمندی حل مسایل عادی با ابزارهای علمی، نقش ریاضیات در علوم مختلف و یکپارچگی علوم، نیاز به تغییر در سیاست‌گزاری های پژوهشی، لزوم تغییرات در آموزش ریاضی و علوم و باز شدن فرصت‌ها برای محققان علوم ریاضی، تعیین نیازهای جامعه از علوم ریاضیات، نحوه پاسخگویی به این نیازها توسط متخصصان علوم ریاضی و منابع مورد نیاز برای تحقق این خواست‌ها همه مواردی هستند که مورد مطالعه می‌باشند. [3]

  • تطبیق بین رشته‌ها

  • علوم یکپارچه

  • ترویج تحقیقات بین رشته‌ای

  • به‌کارگیری نتایج تحقیقات در صنعت، اقتصاد و سایر امور عادی

  • ایجاد ارتباط بیشتر بین مدرسان دانشگاهی و انجمن‌های علمی

همگی جزء راه حل های ارائه شده برای دانشگاه ها هستند. اما از همه مهمتر فعالیت­های آموزشی است، که در این رابطه موارد زیر مطرح هستند:

  • تصحیح استانداردهای آموزشی و به­کارگیری آن­ها در آموزش

  • ایجاد ارتباط بین رشته‌ای در آموزش

  • تقویت معلمان شاغل

  • تربیت معلمان توانمند

  • ایجاد علاقه در دانش‌آموزان و دانشجویان برای یادگیری بهتر علوم و ریاضی

  • ایجاد محیط‌های مناسب آموزشی برای آموزش ریاضی و علوم با تکیه بر کاربردهای آن­ها

  • تقویت دوره‌های عالی آموزش ریاضی و علوم

در این راستا این نکته مطرح شده است که چرا هنوز ریاضیات به حساب می‌آید؟ که برخی از دلایل آن عبارتند از :

  •  ریاضیات ابزاری برای انتقال ایده‌ها و اطلاعات کمی است.

  •  تکنولوژی پیشرفته به ریاضیات پیشرفته نیاز دارد. (ریاضیات ابزاری برای توسعه نیازهای مهندسی، صنعت، علوم، اقتصاد، جامعه‌شناسی و مدیریت است.)

  •  مطالعات ریاضی، بستر توسعه تکنیک‌ها و مفاهیم جدید است که در توسعه پایدار و تحقیقات علمی به کار می‌روند.

  •  ریاضیات اندیشه و استدلال منطقی را تقویت می‌کند.

مطالعات و یافته­های مشابهی در انگلستان هم وجود دارد: [4]

مشکلات ما :

  •  نتایج ما در آزمون های تیمز بدتر از آمریکاست.

  •  ما حتی استانداردها و خوراک‌های اولیه را نداریم.

  • در جامعه ما علاقه به شغل معلمی وجود ندارد و هیچ تلاشی هم در این جهت نشده است.

  • ما آموزشگر ریاضی و علوم کم داریم.

  • از برنامه‌های تربیت معلم حمایت نمی‌شوند.

  • مجوز معلمی مفهومی ندارد!

  • برنامه‌های آموزش ضمن خدمت ما پر از اشکال است.

  • انجمن‌های علمی دانشگاهی ما به عمق مشکل توجهی ندارند و ریشه حل مشکلات را در مدارس نمی‌بینند. 

  • هرکاری میکنیم به انحراف کشیده می‌شود :

  • مسابقات روند صحیح خود را دنبال نمیکنند.

  • مرکز تحقیقات معلمان تغییر عملکرد داده است.

  • طرح آموزش مستمر، بدون نتیجه مانده است.

  • علی­رغم تشکیل انجمن‌های علمی معلمان، به دلیل عدم حمایت جدی از آن‌ها توسط آنان دچار اشکال است. 

  • نداشتن مهاجر لایق که بتواند جبران کند و حتی مهاجر منفی (اگر مورد انتقاد قرار نگیرم اصطلاحاً فرار مغزها)

  • مسئله کنکور، بی‌اعتباری آزمون‌های مدرسه‌ای و ناشناس ماندن استعدادها

  • عدم استفاده مناسب از تکنولوژی‌های آموزشی

  • عدم داشتن برنامه کاری برای تغییر برنامه‌ها و نوآوری‌ها

  • بی‌توجهی به تحقیقات معلمان و تاثیر آن در آموزش بهتر

و …

پس آیا هنوز دیر نشده است؟! اما از ضرب‌المثل چینی که در گزارش هم آمده است باید استفاده کرد:

”بهترین وقت کاشتن یک درخت، 20 سال قبل بوده است، دومین زمان مناسب همین امروز است“

چه‌کنیم؟

  • حمایت واقعی از انجمن‌های علمی

  • ترویج صحیح اطلاع‌رسانی

  • ترویج تحقیقات بین معلمان

  • راه‌اندازی دوره‌های تربیت آموزشگر ریاضی (با اختصاص بورس برای اعزام افراد مستعد برای آماده‌سازی نیروهای مدرس)

  • ایجاد جاذبه برای شغل معلمی با اختصاص بورس به دانش‌آموزان مستعد (تجربه دانش‌سراهای سابق)

  • گسترش مراکز تربیت معلم و استفاده بهینه و مؤثر از آن­ها

  • ارتقاء جایگاه معلمان در جامعه

  • استفاده از منابع مازاد درآمد نفتی برای توسعه آموزش

  • تغییر جایگاه آموزش در برنامه‌ریزی‌ها از خدماتی به تولیدی

  • صدور مجوز معلمی (طرح ارائه شده در میزگرد پنجمین کنفرانس آموزش ریاضی ایران در مشهد)

  • تصحیح روش گزینش دانشجو

  • آماده سازی مناسب معلمان قبل از تغییر برنامه‌ها و کتب

و … ما وظایف ما معلمان چیست؟

  • علاقه‌مندی به رشته‌ای که تدریس می‌کنیم

  • علاقه‌مندی به معلمی

  • عادت کردن به مطالعه و شرکت در مباحث گروهی

  • همکاری با انجمن های علمی، آموزشی معلمان و حمایت از این فعالیت‌ها

از آن سال در آمریکا مطالعات، آزمایش‌ها و بررسی‌ها ادامه یافت به حدی که در یک ماه قبل کمیته مشاوران رئیس‌جمهور و وزیر آموزش و پرورش برای ارائه راهکار عملی تا سال 2007 تشکیل شده است.

در ایران، اخیراً سازمان پژوهش قصد دارد این مطالعه را آغاز نماید و خانه ریاضیات اصفهان اعلام آمادگی کرده ‌است که با کمک همه معلمان، مسئولیت اجرای این پروژه را بپذیرد! در این راستا مسایل زیر مطرح هستند :

مشکلات محسوس

1-کمبود فراوان متخصص آموزش ریاضی و علوم و نیاز به انتخاب نخبگان علاقه‌مند برای ادامه تحصیل در این زمینه

2- کمبود کتاب‌های غیر درسی علوم در مدارس

3- عدم استفاده از آزمایشگاه و عدم توجه به جنبه‌های کاربردی علوم در مدارس

4- مسئله کنکور و عدم توجه معلمان و دانش‌آموزان به مسایل مفهومی و آزمایشگاهی

5- نیاز به تصحیح روش‌های آموزش ضمن خدمت برای آموزش روش‌های نوین به معلمان

6- نبود استاندارهای آموزش ریاضی و علوم در دوره‌های عمومی و دبیرستان

برنامه کاری پیشنهادی خانه ریاضیات اصفهان به شرح زیر است:

1- انجام مطالعات تطبیقی در مورد روند آموزش ریاضی و علوم در سایر کشورها، کشورهایی مانند چین، ژاپن، سنگاپور، فنلاند، هلند و هند.

2- تشکیل کمیته‌ای متشکل از نمایندگان انجمن ریاضی ایران، انجمن آمار ایران، انجمن فیزیک ایران، انجمن نجوم ایران، انجمن شیمی و مهندسی شیمی ایران، انجمن زیست‌شناسی ایران، انجمن زمین‌شناسی ایران، انجمن برنامه‌ریزی درسی ایران، انجمن تعلیم و تربیت و سایر انجمن‌های علمی مرتبط به اضافه نمایندگان اتحادیه انجمن‌های علمی آموزشی معلمان ریاضی، اتحادیه انجمن‌های علمی آموزشی معلمان فیزیک، انجمن‌های دوره عمومی، شیمی، زیست، زمین‌شناسی، کامپیوتر، شبکه مدرسه و عده‌ای از معلمان و مدیران مدارس مقاطع مختلف تحصیلی که حداقل هر دو ماه یک بار جلسه تشکیل می‌دهند و کمیته‌های تخصصی آنها به بررسی مسایل و مشکلات می‌پردازند.

بررسی وضعیت موجود، مقایسه آن با نیازها و وضعیت جاری در کشورهای پیشرفته در زمینه آموزش ریاضی و علوم و ارائه راه‌حل برای رفع مشکلات، جزء وظایف این کمیته می‌باشد. دستاوردهای گروه 1 و نتایج ایران در آزمون‌های بین‌المللی و حتی کنکور می‌تواند مورد استفاده این کمیته و زیرکمیته‌های آن قرار گیرد.

3- بررسی نیازهای مهارتی و اطلاعاتی فارغ‌التحصیلان مقاطع مختلف تحصیلی در زمینه‌های ریاضی و علوم و دسته‌بندی آن‌ها توسط کمیته‌ای شامل کارشناسان و مدیران واحدهای مختلف صنعتی، محققان مسایل اقتصادی و اجتماعی، مدیران، معلمان و اساتید دانشگاه‌ها.

در پایان نتیجه کار این دوکمیته انتشار می‌یابد و مبنای استانداردسازی آموزش ریاضی و علوم در آموزش و پرورش تدوین و نیازها و مشکلات محسوس و غیرمحسوس دسته‌بندی می‌شوند.

در حال حاضر می‌توان قدم‌هایی را جهت حل مشکلات محسوس برداشت:

1- تلاش در جهت اعزام جوانانی که از نظر علمی مستعد شناخته می‌شوند از میان فارغ‌التحصیلان علوم و مهندسی برای ادامه تحصیل در رشته‌های آموزش ریاضی و علوم

2- تلاش در جهت ایجاد مرکز تحقیقات آموزش ریاضی و علوم

3- تهیه بسته‌های کتب در زمینه­های علوم و ریاضی برای ارسال به تمام مدارس و تصحیح روند توسعه ICT در مدارس

4- بررسی وضعیت آزمایشگاهی مدارس و پژوهشگاه‌های دانش‌آموزی و تکمیل آن‌ها، برگزاری و حمایت از مسابقات آزمایشگاهی

5- ارائه الگوهای آموزشی فرصت مطالعاتی معلمان ریاضی و علوم به جای برنامه‌های آموزش ضمن‌خدمت فعلی

6- تلاش بیشتر درجهت حل مسئله کنکور

  • [1] ‌ رجالی، علی؛ برای رفع اشکالات آموزش ریاضی ایران خیلی دیر شده است، فرنود شماره 12 [1382]، 15 تا 21

  • [2] http://www.ed.gov/americacounts/glenn/toolate-execsum.html

  • [3] http://www.nap.edu/openbook

  • [4] http://www.lms.ac.uk

  • National Science Foundation

  • National Research Commission

چالش‌های آموزش رياضی مدرسه‌ای در ايران

چالش‌های آموزش ریاضی مدرسه‌ای در ایران

آقای دکتر علی رجالی، دانشیار دانشگاه صنعتی اصفهان

دوشنبه 25 دی 1391

فایل سخنرانی

در این سخنرانی تلاش می‌شود، مسایلی از قبیل تألیف كتب درسی ریاضی، برنامه‌ریزی درسی، نقش ICT و آموزش ریاضی، آماده‌سازی معلمان جدید جهت آموزش ریاضی، عوامل عدم علاقه دانش‌آموزان به علوم ریاضی، مشكل تدریس آمار و لزوم توجه به این درس مهم در قرن اطلاعات مورد بررسی قرار گیرند. نیاز خانه ریاضیات اصفهان به حضور بیشتر معلمان، درخواست جهت همكاری در زمینه مطالعه ”نقش آموزش‌های جانبی در آموزش ریاضی“ و لزوم انجام تحقیقات در جهت حل مشكلات و مسائل مبتلا به آموزش ریاضی در ایران توسط معلمان عزیز ریاضی و تقویت انجمن‌های علمی آموزشی معلمان ریاضی با تكیه بر مسایل مقاطع پائین‌تر تحصیلی از موارد دیگری هستند كه در این گفتگو به بحث گذاشته می‌شوند.

  • برنامه‌ریزی درسی

  • ICT

  • عدم علاقه دانش‌آموزان به مطالعه ریاضی

  • تدریس آمار

  • رسالت خانه ریاضیات اصفهان

  • چشم‌انداز ده ساله خانه ریاضیات اصفهان

  • اهداف 10 ساله خانه ریاضیات اصفهان

  • مطالعه نقش فعالیت‌های جانبی آموزشی در یادگیری ریاضیات در ایران

  • سند مطالعه خانه ریاضیات اصفهان

  • خانه ریاضیات اصفهان

اسکرول به بالا